(Με αφορμή τα παραμύθια και τους προβληματισμούς των γιορτών!)
“..Και καθώς κοίταξε στα μάτια τη νεογέννητη κόρη της, βεβαιώθηκε ότι έχουν μείνει μόνες τους και τις είπε λόγια πολύτιμα που αντήχησαν στο δωμάτιο, λόγια που εκείνη την ώρα έμοιαζαν να τα λέει στον εαυτό της…
«Και αν κάτι δεν θα σου συγχωρήσουν ποτέ είναι η αλήθεια. Η αλήθεια σου. Άμα τους τη δώσεις θα σε πατήσουν. Αν τολμήσεις να μην πονηρεύεσαι, να είσαι ο εαυτός σου ατόφιος τότε πολλά κακά θα σου συμβούν. Μα το χειρότερο από όλα θα σου ‘ρθει αν κάνεις το λάθος να περιμένεις την αλήθεια από αυτούς. Εκεί έξω μπαίνουν σε μάσκες και κανόνες και λογικές. Εκεί έξω, μικρή μου, θα σε συμπαθήσουν αν είσαι χαζή. Αν όχι, θα σου ζητήσουν να τη κάνεις. Θα σου πουν ότι έτσι είναι τα πράγματα, ότι δεν πρέπει να μιλάς και να διαμαρτύρεσαι. Θα σου πούνε «Ποια είσαι εσύ που θα αλλάξεις τον κόσμο;». Και αν ακόμη και τότε μικρή μου δεν τους ακούσεις τότε θα περιπλανηθείς σε φουρτουνιασμένες θάλασσες. Θα γίνεις γυναίκα και θα πρέπει να είσαι γλυκιά και υπομονετική και καταδεκτική και χαμογελαστή, για να είσαι αρεστή!»
«Μα αν είσαι από αυτά τα σπάνια, τα αληθινά, τα σπουδαία πλάσματα εγώ δεν θα σου πω να αλλάξεις. Γιατί τουλάχιστον η δική σου ευτυχία και τα όνειρα θα είναι αγνά, θα έχουν καλοσύνη και αγάπη. Και στην αγάπη, αυτό το τόσο πολύτιμο συναίσθημα, δεν υπάρχει εχθρός. Θα τους βλέπεις να υποφέρουν με το χαμόγελο τους και τη λάμψη τους, μα εσύ θα έχεις λάμψη μοναδική στα μάτια, που όλα τα λούσα του κόσμου δεν μπορούν να φέρουν. Θα πέσουν πάνω σου να σε φάνε αν μυρίσουν την ευτυχία σου. Γιατί αυτοί, όσο και να πληγώνουν, όσο ψεύτικα και να ζούνε παραμένουν άνθρωποι. Και καταλαβαίνουν όσα δεν παραδέχονται..»
«Να προχωρήσεις και να μη φοβάσαι, γιατί θα βρεθούν άνθρωποι σαν εσένα, πολύ λίγοι βέβαια. Να μη φοβηθείς να μοιράσεις την αλήθεια σου, να μην δεχτείς το «Έτσι είναι», να χτίσεις το δικό σου κόσμο. Και εκεί μέσα να ευτυχήσεις κοριτσάκι μου!»
«Αν πάλι επιλέξεις να κάνεις τη χαζή, τότε όλα θα πάνε πολύ καλά, στο εγγυώμαι. Θα γίνεις πολύ χαρούμενη. Για ευτυχισμένη όμως, δεν ξέρω…»
Εσείς τι λέτε;;;
ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!
Φρόσω Τερζόγλου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου