14+μια σκέψεις

https://www.youtube.com/watch?v=jBDF04fQKtQ

The Beatles- With a little help from my friends

"Ό,τι είναι παρελθόν, είναι πρόλογος" έχει γράψει ο Σαίξπηρ και νομίζω ότι δεν υπάρχει καλύτερη εισαγωγή για το παρακάτω κείμενο. Σε λίγες μέρες αφήνουμε πίσω το 2014 και δεν θα μπορούσα να κάνω αλλιώς απ'το να σκεφτώ τι συνέβη αυτή τη χρονιά, τα όμορφα και τα άσχημα, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Αλλά πριν καταγράψω τις δικές μου σκέψεις ήθελα να μάθω τι κυριάρχησε στη ζωή και στο μυαλό γνωστών, φίλων, ατόμων που εκτιμώ τελοσπάντων.. τους ζήτησα λοιπόν να επιλέξουν τα "συν" και τα "πλην" και με μεγάλη μου χαρά τα μοιράζομαι παρακάτω:

Το 2014...
+Βρήκα άτομα που με κάνουν να γελάω, όπως κι εγώ αυτά, αλληλοστηριζόμαστε και δεν θέλω να χαθεί αυτό.
- Δεν έκανα ένα ταξίδι στο εξωτερικό και με προβλημάτισε η οικονομική κρίση της χώρας.

+ Κυριάρχησε η ελπίδα παρά τις δυσκολίες και ανακάλυψα πτυχές στον εαυτό μου που δεν γνώριζα καν ότι υπήρχαν.
-  Συνειδητοποίησα ότι είναι πολύ μεγάλη η υποκρισία των ανθρώπων τριγύρω.

+ Έφυγαν άτομα από τη ζωή μου που απέδειξαν ότι δεν άξιζαν.
- Mε στενοχώρησε ο πόνος που δυστυχώς άφησαν πίσω.

+ Πήρα το πτυχίο μου, επέστρεψα στην πόλη που γεννήθηκα, έχω παρέα μέσα στο σπίτι, γνώρισα νέες παρέες, ταξίδεψα, έχασα τα κιλά που ήθελα.
- Κατάλαβα ότι δεν υπάρχουν αξιόλογες δουλειές, μου έλειψε η ποικιλία της Θεσσαλονίκης, φίλοι μου που είναι μακριά και.. η πίτσα και τα σουβλάκια!

+ Διατήρησα το ίδιο πάθος κι έρωτα για τον άνθρωπο μου, ταυτόχρονα εκτίμησα την οικογένεια μου όλο και περισσότερο για όσα κάνει για μένα και κατάφερα να πάρω πτυχίο και να αρχίσω άμεσα μεταπτυχιακές σπουδές.
- Με τρόμαξε η αβεβαιότητα σε κάθε επίπεδο.

+ Μου άρεσε που είδα πολλούς ανθρώπους να παίρνουν σημαντικές αποφάσεις και να μη συμβιβάζονται.
- Με εκνεύρισε που στις περισσότερες πόλεις δεν υπάρχουν υποδομές για ποδήλατο.

+ Έμαθα ότι γίνεται να αγαπάς και τον εαυτό σου και κάποιον άλλο ταυτόχρονα.
- Με επηρέασαν αρνητικά πράγματα που τελικά δεν είχαν σημασία.

+ Λάτρεψα τις βόλτες, τις αγκαλιές, τις σοκολάτες, τις φασαρίες και γνώρισα και πολλά νέα πρόσωπα.
- Εκνευρίστηκα με τις αρρωστοφοβίες, τα νεύρα, τους καβγάδες και την κακία των κακών γκέι αυτού του μάταιου κόσμου.

+ Φέτος ήταν η χρονιά που άλλαξα κάποια πράγματα και εξωτερικά και στο χαρακτήρα μου κι έκανα παρέες για τις οποίες είμαι πραγματικά πολύ περήφανος.
- Πέρα από τους ανθρώπους που έχω συνειδητά δίπλα μου, οι υπόλοιποι μου φαίνονται ρηχοί, κολλημένοι και επιφανειακοί.

+ Έληξε το εμπάργκο μεταξύ Η.Π.Α. και Κούβας, το οποίο είχε επιβληθεί στις αρχές της δεκαετίας του 1960.
- Υπήρξε έντονη εξάπλωση της ISIS(οργάνωση Ισλαμιστών) και επομένως αυτό οδήγησε σε αμέτρητες καταστροφές και θύματα.

+ Ξεκαθαρίστηκαν τα προσωπικά μου κι έμειναν όσοι αξίζουν. Μου άρεσαν πολύ και οι ταινίες που βγήκαν φέτος. Αξέχαστη θα μείνει η ιστορία της Μαλάλα Γιουσαφζάι που κέρδισε το Νόμπελ Ειρήνης και μας έκανε να εκτιμήσουμε τη μόρφωση ως αγαθό ελευθερίας.
- Ήταν πολλές οι επιδημίες στον κόσμο και τα σκάνδαλα. Και πολλή η σκέψη. Που τελικά είναι καλή ή σου ζαλίζει το κεφάλι;..

+ Ξεκίνησα να επισκέπτομαι ψυχολόγο. Με βοήθησε συγκλονιστικά πολύ στη ζωή μου με εμφανείς και μη τρόπους. Έτσι, κατάφερα να αναθεωρήσω σχετικά με τα προσωπικά προβλήματα μου. Ταυτόχρονα, διαγνώστηκα με διπολική διαταραχή. Και γιατί αυτό είναι θετικό; Μα γιατί είχα συναίσθηση αυτού που είχα και πλέον ξέρω τι είναι, πως μπορώ να ζήσω μ'αυτό και να συμβάλω στο να μη θεωρείται πια ταμπού.
- Μίσησα την καθυστερημένη συνειδητοποίηση ότι στο σχολείο δεν μας προετοίμασαν σωστά κι επαρκώς ώστε να κάνουμε μια ορθή συμπλήρωση μηχανογραφικού. Στα 18 που κάνεις το πρώτο επαγγελματικό βήμα είσαι στο σκοτάδι. Είναι ένα κακό αστείο.

+ Συγκατοίκησα με την αδερφή μου φέτος , πήγα σε πολλές συναυλίες και άκουσα πολλή μουσική, είδα πολλές ταινίες και πέρασα υπέροχες στιγμές με αγαπημένα πρόσωπα. Πήρα επίσης ρίσκο σχετικά με την κατεύθυνση της σχολής μου και τελικά μάλλον θα μου βγει σε καλό.
- Απομακρύνθηκα από ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, δεν μπόρεσα να ξεπεράσω κάποια κόμπλεξ και φοβίες, δεν αφιέρωσα πολύ χρόνο στο διάβασμα και δεν ταξίδεψα όσο θα ήθελα.

+ To σημαντικότερο που κατάφερα να κερδίσω το 2014 ήταν να έχω πίστη στον εαυτό μου και να μην αφήσω τη μιζέρια να με επηρεάζει. Έμαθα να επενδύω στους ανθρώπους, ακόμη και αν τα πράγματα είναι δύσκολα. Ζούσα μια σχέση από απόσταση κι έμαθα ότι όταν υπάρχει αγάπη δεν έχει σημασία. Έμαθα να απολαμβάνω τις μικρές στιγμές, τη φύση και να ασχοληθώ με τον εαυτό μου.
- Ασχολούμαι με τόσα πολλά που δεν μου μένει πολύς χρόνος για να σκεφτώ. Παρ'όλα αυτά είμαι σίγουρος ότι όλα θα αλλάξουν. Προς το καλύτερο.

Και τώρα η σειρά μου, χωρίς μάσκες. 
Η φετινή χρονιά έμοιαζε μ'ένα χαστούκι στα μούτρα. Στην αρχή σε σοκάρει, μετά σε πονάει, μετά σε ταρακουνάει και τέλος σε ξυπνάει και λίγο, σε βγάζει από το λήθαργο. Έρχονται, φεύγουν άνθρωποι και στο τέλος ο χρόνος φροντίζει ώστε να σκεφτείς ώριμα και συνειδητοποιημένα, να φιλτράρεις τις στιγμές και να κρατήσεις στην καρδιά σου ό,τι αξίζει.
 Ήταν μια χρονιά με πλούσια ενδοσκόπηση, δημιουργικότητα, μέρες που ήρθα αντιμέτωπη με τα λάθη μου και προσπάθησα να τα διορθώσω, μέρες που έδωσα και πήρα αγάπη και μέρες που εκτίμησα τους ανθρώπους που είναι δίπλα μου ό,τι κι αν συμβεί.
Ακόμη, ταξίδεψα πολύ, γνώρισα πολλούς και ενδιαφέροντες ανθρώπους και άρχισα να κάνω περισσότερο πράξη τα όνειρα μου.
Ο κόσμος γύρω βέβαια συνεχίζει να πονά και να υποφέρει αλλά φέτος κατάλαβα ότι δεν είναι λίγοι αυτοί που προσφέρουν και νοιάζονται για έναν καλύτερο κόσμο. Η αισιοδοξία πρέπει να κυριαρχήσει και είναι στο χέρι μας. Και αν κρίνω από τις παραπάνω γνώμες για τη χρονιά που πέρασε, είναι πολύ όμορφο που υπάρχει αγάπη, ευαισθησία, θέληση για δουλειά, αυτοκριτική, όρεξη για ανανέωση και αλληλεγγύη.
Λοιπόν, το παρελθόν είναι κομμάτι μας. Και αν είναι πρόλογος, εύχομαι η χρονιά που πέρασε να είναι η βάση για ακόμη καλύτερα πράγματα για όλους μας! Να υπάρχει υγεία, ομόνοια κι ελευθερία στις καρδιές μας και στον κόσμο ολόκληρο! Και πολλή, πολλή αγάπη!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

xxx,

Φ.Τ.

Αποφασιστικά αναποφάσιστοι

https://www.youtube.com/watch?v=eg294Jyiuuk

Ή αλλιώς σταθερά ασταθείς.

Θα μας δεις να χαζεύουμε ήρεμα, για ώρες, ένα όμορφο τοπίο χωρίς να μας ενοχλεί ο ήλιος που μπαίνει μέσα στα μάτια μας.

Να ξαπλώνουμε στο χορτάρι ένας ζεστό καλοκαιρινό μεσημέρι, χωρίς να μας ενοχλεί το γρασίδι πάνω στα πόδια μας.

Και πάνω που θαυμάζεις τη γαλήνη μας, θα μας δεις να στριφογυρίσουμε ανήσυχοι στο κρεβάτι γιατί οι σκέψεις είναι πολλές και ο ύπνος περισσεύει.

Να παρατηρούμε με θλίψη το ζητιάνο και να σταματάμε στη μέση του δρόμου, με τους ανθρώπους να μας σπρώχνουν προσπερνώντας χωρίς να μας νοιάζει.

Μυστήριοι.

Δεν θα σου πούμε πολλά. Θα αφήσουμε όμως σίγουρα τα μάτια να το δείξουν.

Ρομαντικοί.

Θα σου αναφέρουμε συνέχεια την αγαπημένη μας ταινία, το τραγούδι μας, το φαγητό μας.

Ανικανοποίητα αυτάρκεις.

Νοσταλγοί του παρελθόντος και ταξιδιώτες του μέλλοντος.

Με την αφέλεια του παιδιού και τη μελαγχολία του μεσήλικα.

Απέναντι τα πάθη μας κι εμείς βασανιστές και βασανισμένοι ταυτόχρονα.

Ω! 

Μας πόσο το απολαμβάνουμε! 

("Να είσαι ο εαυτός σου, όλοι οι άλλοι ρόλοι είναι πιασμένοι." Oscar Wilde)

xxx,

Φ.Τ.

Thessaloniki Street(και όχι μόνο) art

https://www.youtube.com/watch?v=ZITh-XIikgI

(Aφιερωμένο στο Βερολίνο, την πόλη του street art)

Ότι η Θεσσαλονίκη είναι γενικά όμορφη το ξέρουμε.

Έχουν γράψει, τραγουδήσει, ζωγραφίσει γι'αυτήν, τη "βασίλισσα του Βορρά", την πόλη του έρωτα, με τις όμορφες γειτονιές, τους όμορφους ανθρώπους, το καλό φαγητό, το φιλόξενο κλίμα..
Πέρα από αυτά τα διαχρονικά στοιχεία όμως, η πόλη φημίζεται και για την καλλιτεχνική της δράση και την πρωτοπορία της.

Αλήθεια, δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από το να περπατάς και να βλέπεις έργα τέχνης στους τοίχους, στα πεζοδρόμια, στα κτίρια, νόμιμα ή παράνομα, δεν έχει σημασία. Ειδικά όταν ο καιρός είναι συννεφιασμένος όπως αυτές τις μέρες αυτές οι διάσπαρτες "πινελιές" αναβαθμίζουν κατά πολύ τους χώρους και τη διάθεση. Και μιας και τριγύρισα πολύ αυτές τις μέρες και με έχει πιάσει και το καλλιτεχνικό μου, είπα να ασχοληθώ λίγο με αυτά που είδα στους δρόμους-και όχι μόνο.
(κάπου εδώ να αναφέρω ότι ναι, ανήκω στην κατηγορία "φωτογραφίζω ότι μου μπει στο μάτι, όπου και να είμαι,ακόμη και αν κοντεύει να με πατήσει αυτοκίνητο ή αν καθυστερώ την παρέα μου" οπότε αν με συναντήσετε ποτέ σε τέτοια φάση δείξτε έλεος.)

1) "Ιπτάμενα σεντόνια"

Αυτές τις μέρες στη Τσιμισκή γίνεται ένα ωραίο project με τα παραπάνω ζωγραφισμένα πανιά,που όσο και να έψαξα δεν έμαθα ποιος κρύβεται πίσω από αυτό οπότε αν ξέρετε πείτε μου!

2) "Αχ για να γεννηθείς εσύυυ κι εγώωω.."

Βρίσκεται στη στάση Ιασωνίδου και κάθε φορά που περνάω σκέφτομαι πόσο ωραίο είναι εκείνο το συναίσθημα που στα μάτια του έρωτά σου βλέπεις όλο τον κόσμο και τον σκοπό της ύπαρξης σου!

3) " Στεριά και θάλασσα"

Πόσο όμορφο, εκεί που λογικά υπήρχε κάποια τρύπα κάποιος έβαλε αυτό το πλακάκι και ομόρφυνε ο γκρίζος τοίχος.. αγάπη παντού.

4) "Δώσε χρώμα"

Αυτή η χρωματική πανδαισία βρίσκεται σε μια στοά στη Βαλαωρίτου, στην είσοδο από το Fragile bar(στην Ταράτσα) και αν δεν έχεις βγάλει φωτογραφία εκεί να πας σήμερα κιόλας να βγάλεις!

5) "Μαθήματα ζωής"

Ε είναι γνωστό ότι η Φιλοσοφική εμπνέει ΚΑΙ για έργα στους τοίχους, σας παρακαλώ.

6) "Το δισάκι μου στον ώμο"

Έλαααα, είναι πετυχημένοοοο!

7) "Γκραφιτάρες"

 Στα Λαδάδικα, Μελενίκου και Αγίας Σοφίας αντίστοιχαα Απίστευτα!

Τα παραπάνω είναι ένα πολύ μικρό δείγμα από αυτά που βρίσκει κανείς σε δρόμους, στενά, μαγαζιά. Αν κοιτάξεις λίγο πιο προσεκτικά θα ανακαλύψεις διαμαντάκια!

Α! Και κάτι για κλείσιμο:

8) "Δεν άντεξα"

Ε μετά από τόση τέχνη τριγύρω σου, να μη βάλεις και λίγη στο δικό σου σπίτι;;;

Δημιουργήστε, κάνει καλό!

xxx

Φ.Τ.

Παιδιά της νύχτας

Μας αρέσει ο ήλιος, μας αρέσουν τα καλοκαίρια..

μας αρέσει και η βόλτα στη βροχή.

Ζούμε τις μέρες μας, έχουμε τα τρεξίματα μας.

Αλλά οι νύχτες μας είναι το κάτι άλλο.

Τις νύχτες ξυπνάει το πνεύμα μας.

Ανακαλύπτουμε ο ένας τον άλλον.

Ειδικά εμείς, τα παιδιά της νύχτας.

Τις νύχτες έχουμε έμπνευση.

Ψάχνουμε τις μουσικές μας και βλέπουμε τις ταινίες μας.

Βλέπουμε τα αστέρια και ζωγραφίζουμε.

Βγάζουμε φωτογραφίες, σχίζουμε φωτογραφίες.

Τις νύχτες μας κλαίμε πιο δυνατά και γελάμε πιο δυνατά.

Μας αρέσουν τα φώτα που τρεμοπαίζουν.

Οι ήχοι από τα αυτοκίνητα και τα αεροπλάνα.

Ο καπνός από τα τσιγάρα.

Ω ναι, τις νύχτες κάνουμε τα πιο ωραία ταξίδια μας.

Ερωτευόμαστε, αγκαλιαζόμαστε, φιλιόμαστε, γνωριζόμαστε.

Τα κάνουμε όλα πιο φυσικά, πιο απελευθερωμένα.

Η νύχτα είναι φίλη καλή.

Όταν μάλιστα είναι καλοκαίρι και κοιτάμε τα άστρα,

στη νύχτα ανακαλύπτουμε τα πιο βαθιά μας θέλω, 

την πιο ανθρώπινη φύση μας.

Τη νύχτα μας αρέσει να χανόμαστε.

Μα αν θέλεις να μας βρεις, έλα τότε και η πόρτα θα ανοίξει.

Αρκεί να μείνεις μέχρι το πρωί.

https://www.youtube.com/watch?v=CgFCCYG6Q_s&hd=1

Φ.Τ.

Βρες τις διαφορές

Λένε ότι σ’ένα βλέμμα κρύβεται ό,τι δεν μπορεί να ειπωθεί με λέξεις. Λένε ότι τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής μας. Αυτή την ψυχή, το πνεύμα έψαξα κι εγώ βλέποντας εκείνη τη φωτογραφία, από ένα περασμένο καλοκαίρι, όχι καιρό πριν. Τα μαλλιά μου ανέμιζαν και χαμογελούσα με φόντο τη θάλασσα. Θα μπορούσε να είχε τραβηχτεί χθες, δεν υπάρχουν εμφανείς αλλαγές. Σώμα, πρόσωπο, στιλ. Όλα ίδια. Κι όμως, αν είχε τραβηχτεί χθες η φωτογραφία, με το ίδιο ακριβώς σκηνικό, δεν θα ήταν ίδια. Τι είναι διαφορετικό λοιπόν; Τι είναι αυτό που αλλάζει πάνω μας ακόμη κι όταν όλα φαινομενικά είναι απαράλλαχτα;

Μου ήρθε στο μυαλό μια κουβέντα που είπε στην τάξη μια καθηγήτρια, λίγα χρόνια πριν. “Όταν βλέπω τον καθένα από εσάς μπορώ να καταλάβω πολλά περισσότερα από αυτά που λέτε ή ισχυρίζεστε. Μπορώ να καταλάβω τις εμπειρίες σας, αυτά που σκέφτεστε, πράγματα που φοβάστε και δεν μοιράζεστε…ό,τι αλλάζει!”, έλεγε και ήμουν προετοιμασμένη για ένα ακόμη από τα κλασικά μεγαλομανή κηρύγματά της. “..Πάρτε μια φωτογραφία σας. Περσινή. Πάρτε και μια τωρινή. Καλύψτε το σώμα και τα χαρακτηριστικά του προσώπου και αφήστε μόνο τα μάτια. Τι βλέπετε; Φαίνονται ίδια κι όμως υπάρχει κάτι διαφορετικό. Ξέρετε τι εννοώ. Το βλέμμα! Ένα βλέμμα, μια μόνο στιγμή και όμως σας έρχονται στο μυαλό τόσα άλλα! Το πως περνούσατε εκείνη την ώρα, όχι αν ήσασταν χαρούμενοι ή χαλαροί αλλά κάτι παραπάνω: αν ήσασταν ευτυχισμένοι ξέγνοιαστοι ή λυπημένοι, προβληματισμένοι ολόκληρη την περίοδο γύρω από τη λήψη.”

Πόσο δίκαιο είχε. Μερικές φορές μπορεί να περάσει και μια εβδομάδα και η ψυχή μας να φορτωθεί με τόσα πράγματα, που δεν θα αποτυπωθούν πάνω μας, όχι άμεσα. Ασχολούμαστε με το πως είναι τα μαλλιά μας, αν μας κολακεύει το τάδε ρούχο ή αν φαίνεται η ηλικίας μας και ξεχνάμε το μέσα μας και το πως πραγματικά είμαστε, τι επίδραση έχει η ζωή στο χαρακτήρα μας. Κι ας αφήσουμε τις φωτογραφίες. Ας πάμε στον καθρέφτη. Ας κοιτάξουμε τον εαυτό μας στα μάτια. Τι βλέπουμε; Χρώμα, σχήμα; Όχι! Βλέπουμε τις σκέψεις που ξεπηδούν και μας  κατακλύζουν! Βλέπουμε χαρά, λύπη, ανησυχία, με μια ισχυρή δύναμη που ξεπερνά την εικόνα!

Και αναρωτιόμαστε αν αυτό φαίνεται; Μα φυσικά! Να μην ξεχνάμε το βλέμμα λοιπόν. Να μην το παραμελούμε. Να μην παραμελούμε τη ψυχή μας γιατί μας μιλάει με κάθε δυνατό τρόπο. Και να μη ξεχνάμε ότι το ίδιο ισχύει για τους γύρω μας. Μην παραμελείς τη ματιά! Το ξέρεις ότι η κοπέλα που σε προσπέρασε είχε κάποια ανησυχία, χωρίς καν να τη γνωρίζεις. Ξέρεις ότι ο πατέρας σου είναι σκεπτικός ακόμη και αν μιλάει και φέρεται όπως κάθε άλλη μέρα. Και φυσικά μη στερείς και εσύ από τους γύρω σου το βλέμμα, είναι κομμάτι του εαυτού σου. Και κριτήριο για να ξέρεις ποιοι μπορούν και προσπερνούν την εικόνα, ποίοι δεν μένουν μόνο εκεί…

Με αυτή τη σκέψη επέστρεψα και στη φωτογραφία. Και ήξερα τι έχει αλλάξει παρ’όλο που το κορίτσι αυτό παραμένει ίδιο. Αναλογίστηκα τη ζωή μου, τι συνέβη από τότε μέχρι σήμερα. Και αυτό είναι σπουδαίο! Όταν βρούμε τη ρίζα της χαράς ή της λύπης ξέρουμε πως να την επαναφέρουμε ή να την σταματήσουμε αντίστοιχα. Ή τουλάχιστον ξέρουμε ότι είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας και μπορούμε να προσπαθήσουμε.

https://www.youtube.com/watch?v=xuw2E9AU9Q4

xxx,

Φ.Τ.

Decembrian Rhapsody

https://www.youtube.com/watch?v=fJ9rUzIMcZQ

Kαλό μήνα!!!

Ο Δεκέμβριος είναι σίγουρα ένας αξιοπρόσεχτος μήνας.
Είναι ο πρώτος μήνας του χειμώνα, ο τελευταίος του χρόνου και η αρχή μιας εορταστικής περιόδου.
Είναι όμως και μια αφορμή για να κοιτάξουμε πίσω, σε αυτά που άλλαξαν αλλά και μπροστά, σε αυτά που θέλουμε να πετύχουμε. Όμως αυτά έχουμε μέρες να τα σκεφτούμε..

Αυτό που έχει πρωταγωνιστικό ρόλο σήμερα, την 1η Δεκεμβρίου, είναι το Aids. Όχι, δεν είναι καλό να το θυμόμαστε μόνο μια φορά το χρόνο αλλά είναι μια ευκαιρία να θυμόμαστε και να τιμούμε τα θύματα του ιού HIV. Και αυτό το πετυχαίνουμε μόνο με το να συμβάλουμε στον όσο γίνεται περιορισμό του, με τη σωστή ενημέρωση και κυρίως την πρόληψη, -επιτέλους!- χωρίς γελοίες δικαιολογίες.
Έλα τώρα, ξέρεις τι εννοώ.

"Πω ρε φίλε, πόσο ξενέρωτη η γκόμενα, δεν μου κάθεται χωρίς προφυλακτικό."
Δεν ξέρω σε τι έχεις συνηθίσει και δεν ξέρω αν είναι ξενέρωτη η γκόμενα στα ερωτικά της, ενημερωμένη είναι σίγουρα. Και θα έπρεπε να την ευχαριστείς που σέβεται τον εαυτό της πρώτα και μετά κι εσένα. Αφού δεν το κάνεις ο ίδιος για τον εαυτό σου...

"Μα είναι πολύ καλό παιδί, όμορφος, έξυπνος, σιγά, τι θα πάθω;"
Κούκλος θα είναι και μπράβο! Όμως αυτό δεν έχει καμιά σχέση με το θέμα μας. Ο ιός HIV και άλλες ασθένειες δεν φαίνονται "με το μάτι"! ΠΟΤΕ δεν μπορείς να ξέρεις το ερωτικό παρελθόν αυτού που έχεις απέναντι σου όπως και ούτε αυτού/ής που ήταν πριν από εσένα με τον απέναντι σου κ.ο.κ.

"Ε δεν είναι ίδια η αίσθηση, χάνεται η απόλαυση."
Ξέρεις και ξέρω πως η απόλαυση εξαρτάται από άλλα πράγματα: τη χημεία, την ατμόσφαιρα, τη φαντασία. Προφυλάξου και η απόλαυση εκεί θα είναι για όσο θέλεις να την χορτάσεις!

"Το Αids είναι μόνο για τους ναρκομανείς και τους gay"
Όχι, όχι, όχι. Μια ματιά στους καταλόγους των νοσοκομείων και σε διάφορες έρευνες θα σε πείσει ότι το Aids δεν κοιτάζει ούτε ηλικία ούτε φύλο ούτε σεξουαλική προτίμηση. Ναι, η μετάδοση μέσω του αίματος και του πρωκτικού σεξ είναι πιο "εύκολη" αλλά αυτό αφορά όλο τον πληθυσμό.

"Δεν είμαστε Αφρική εδώ. Πλέον το Aids μοιάζει με μια απλή αρρώστια."
Είναι αλήθεια πως η επιστήμη έχει εξελιχθεί πολύ σε αυτόν τον τομέα και πλέον οι οροθετικοί, στους οποίους ο ιός βρίσκεται σε καταστολή, λαμβάνοντας την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή μπορούν και ζουν όσο το δυνατόν φυσιολογικά. Και πάλι όμως, έχουν να αντιμετωπίσουν πολλές δυσκολίες σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο, οι οικονομικές δαπάνες είναι τεράστιες και φυσικά ο φόβος για την "ενεργοποίηση" του ιού μόνιμος. Επομένως, δεν πρόκειται για μια συνήθεια ή μια απλή αρρώστια.

Δεν ζούμε πια στην εποχή του '80, που τόσο για την ιατρική κοινότητα όσο και για τον απλό κόσμο το Aids ήταν ταμπού, σύμβολο τρόμου και κάτι το μυστήριο. Γνωρίζουμε τι είναι, το διδασκόμαστε στα σχολεία, ενημερωνόμαστε στο ίντερνετ και δεν πρέπει να το φοβόμαστε. Το Aids ΔΕΝ μεταδίδεται με τα φιλιά,τις αγκαλιές και τα μαγειρικά σκεύη, ούτε από τα κουνούπια!

Αρκεί να προστατευόμαστε και να ενημερώνουμε και τους γύρω μας. 

Χρησιμοποιούμε προφυλακτικό, δεν μοιραζόμαστε σύριγγες και άλλα αιχμηρά αντικείμενα και σε περίπτωση που υποπτευόμαστε ότι μπορεί να έχουμε προσβληθεί από τον ιό, μπορούμε να κάνουμε τις κατάλληλες αιματολογικές εξετάσεις, ανώνυμα. 

Επίσης, σε περίπτωση που αλλάζουμε πολλούς ερωτικούς συντρόφους ή είμαστε χρήστες ναρκωτικών ή χρησιμοποιούμε μόνο μεθόδους αντισύλληψης είναι καλό να εξεταζόμαστε τακτικά.

Τέλος, αν γνωρίζουμε ότι κάποιος έχει ασθενήσει τον στηρίζουμε και είμαστε δίπλα του σ'αυτόν τον κρίσιμο αγώνα.

*Αυτό είναι ένα πολύ κορυφαίο site που περιέχει πληροφορίες για οτιδήποτε έχει να κάνει με το Αids, ρίξτε μια ματιά:

http://www.hivaids.gr/

Μη ξεχνάτε..Είναι ωραίο πράγμα ο έρωτας.. Να κάνετε όσο περισσότερο μπορείτε... Να ερωτεύεστε ανθρώπους, σώματα, συνήθειες, λάθη, την ίδια τη ζωή.. Να αφήνεστε στο συναίσθημα και στο πάθος.. και να προσέχετε τον εαυτό σας και αυτούς που αγαπάτε για να μην πάει ούτε ένα λεπτό χαμένο!

<3

xxx.

Φ.Τ.