14+μια σκέψεις

https://www.youtube.com/watch?v=jBDF04fQKtQ

The Beatles- With a little help from my friends

"Ό,τι είναι παρελθόν, είναι πρόλογος" έχει γράψει ο Σαίξπηρ και νομίζω ότι δεν υπάρχει καλύτερη εισαγωγή για το παρακάτω κείμενο. Σε λίγες μέρες αφήνουμε πίσω το 2014 και δεν θα μπορούσα να κάνω αλλιώς απ'το να σκεφτώ τι συνέβη αυτή τη χρονιά, τα όμορφα και τα άσχημα, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Αλλά πριν καταγράψω τις δικές μου σκέψεις ήθελα να μάθω τι κυριάρχησε στη ζωή και στο μυαλό γνωστών, φίλων, ατόμων που εκτιμώ τελοσπάντων.. τους ζήτησα λοιπόν να επιλέξουν τα "συν" και τα "πλην" και με μεγάλη μου χαρά τα μοιράζομαι παρακάτω:

Το 2014...
+Βρήκα άτομα που με κάνουν να γελάω, όπως κι εγώ αυτά, αλληλοστηριζόμαστε και δεν θέλω να χαθεί αυτό.
- Δεν έκανα ένα ταξίδι στο εξωτερικό και με προβλημάτισε η οικονομική κρίση της χώρας.

+ Κυριάρχησε η ελπίδα παρά τις δυσκολίες και ανακάλυψα πτυχές στον εαυτό μου που δεν γνώριζα καν ότι υπήρχαν.
-  Συνειδητοποίησα ότι είναι πολύ μεγάλη η υποκρισία των ανθρώπων τριγύρω.

+ Έφυγαν άτομα από τη ζωή μου που απέδειξαν ότι δεν άξιζαν.
- Mε στενοχώρησε ο πόνος που δυστυχώς άφησαν πίσω.

+ Πήρα το πτυχίο μου, επέστρεψα στην πόλη που γεννήθηκα, έχω παρέα μέσα στο σπίτι, γνώρισα νέες παρέες, ταξίδεψα, έχασα τα κιλά που ήθελα.
- Κατάλαβα ότι δεν υπάρχουν αξιόλογες δουλειές, μου έλειψε η ποικιλία της Θεσσαλονίκης, φίλοι μου που είναι μακριά και.. η πίτσα και τα σουβλάκια!

+ Διατήρησα το ίδιο πάθος κι έρωτα για τον άνθρωπο μου, ταυτόχρονα εκτίμησα την οικογένεια μου όλο και περισσότερο για όσα κάνει για μένα και κατάφερα να πάρω πτυχίο και να αρχίσω άμεσα μεταπτυχιακές σπουδές.
- Με τρόμαξε η αβεβαιότητα σε κάθε επίπεδο.

+ Μου άρεσε που είδα πολλούς ανθρώπους να παίρνουν σημαντικές αποφάσεις και να μη συμβιβάζονται.
- Με εκνεύρισε που στις περισσότερες πόλεις δεν υπάρχουν υποδομές για ποδήλατο.

+ Έμαθα ότι γίνεται να αγαπάς και τον εαυτό σου και κάποιον άλλο ταυτόχρονα.
- Με επηρέασαν αρνητικά πράγματα που τελικά δεν είχαν σημασία.

+ Λάτρεψα τις βόλτες, τις αγκαλιές, τις σοκολάτες, τις φασαρίες και γνώρισα και πολλά νέα πρόσωπα.
- Εκνευρίστηκα με τις αρρωστοφοβίες, τα νεύρα, τους καβγάδες και την κακία των κακών γκέι αυτού του μάταιου κόσμου.

+ Φέτος ήταν η χρονιά που άλλαξα κάποια πράγματα και εξωτερικά και στο χαρακτήρα μου κι έκανα παρέες για τις οποίες είμαι πραγματικά πολύ περήφανος.
- Πέρα από τους ανθρώπους που έχω συνειδητά δίπλα μου, οι υπόλοιποι μου φαίνονται ρηχοί, κολλημένοι και επιφανειακοί.

+ Έληξε το εμπάργκο μεταξύ Η.Π.Α. και Κούβας, το οποίο είχε επιβληθεί στις αρχές της δεκαετίας του 1960.
- Υπήρξε έντονη εξάπλωση της ISIS(οργάνωση Ισλαμιστών) και επομένως αυτό οδήγησε σε αμέτρητες καταστροφές και θύματα.

+ Ξεκαθαρίστηκαν τα προσωπικά μου κι έμειναν όσοι αξίζουν. Μου άρεσαν πολύ και οι ταινίες που βγήκαν φέτος. Αξέχαστη θα μείνει η ιστορία της Μαλάλα Γιουσαφζάι που κέρδισε το Νόμπελ Ειρήνης και μας έκανε να εκτιμήσουμε τη μόρφωση ως αγαθό ελευθερίας.
- Ήταν πολλές οι επιδημίες στον κόσμο και τα σκάνδαλα. Και πολλή η σκέψη. Που τελικά είναι καλή ή σου ζαλίζει το κεφάλι;..

+ Ξεκίνησα να επισκέπτομαι ψυχολόγο. Με βοήθησε συγκλονιστικά πολύ στη ζωή μου με εμφανείς και μη τρόπους. Έτσι, κατάφερα να αναθεωρήσω σχετικά με τα προσωπικά προβλήματα μου. Ταυτόχρονα, διαγνώστηκα με διπολική διαταραχή. Και γιατί αυτό είναι θετικό; Μα γιατί είχα συναίσθηση αυτού που είχα και πλέον ξέρω τι είναι, πως μπορώ να ζήσω μ'αυτό και να συμβάλω στο να μη θεωρείται πια ταμπού.
- Μίσησα την καθυστερημένη συνειδητοποίηση ότι στο σχολείο δεν μας προετοίμασαν σωστά κι επαρκώς ώστε να κάνουμε μια ορθή συμπλήρωση μηχανογραφικού. Στα 18 που κάνεις το πρώτο επαγγελματικό βήμα είσαι στο σκοτάδι. Είναι ένα κακό αστείο.

+ Συγκατοίκησα με την αδερφή μου φέτος , πήγα σε πολλές συναυλίες και άκουσα πολλή μουσική, είδα πολλές ταινίες και πέρασα υπέροχες στιγμές με αγαπημένα πρόσωπα. Πήρα επίσης ρίσκο σχετικά με την κατεύθυνση της σχολής μου και τελικά μάλλον θα μου βγει σε καλό.
- Απομακρύνθηκα από ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, δεν μπόρεσα να ξεπεράσω κάποια κόμπλεξ και φοβίες, δεν αφιέρωσα πολύ χρόνο στο διάβασμα και δεν ταξίδεψα όσο θα ήθελα.

+ To σημαντικότερο που κατάφερα να κερδίσω το 2014 ήταν να έχω πίστη στον εαυτό μου και να μην αφήσω τη μιζέρια να με επηρεάζει. Έμαθα να επενδύω στους ανθρώπους, ακόμη και αν τα πράγματα είναι δύσκολα. Ζούσα μια σχέση από απόσταση κι έμαθα ότι όταν υπάρχει αγάπη δεν έχει σημασία. Έμαθα να απολαμβάνω τις μικρές στιγμές, τη φύση και να ασχοληθώ με τον εαυτό μου.
- Ασχολούμαι με τόσα πολλά που δεν μου μένει πολύς χρόνος για να σκεφτώ. Παρ'όλα αυτά είμαι σίγουρος ότι όλα θα αλλάξουν. Προς το καλύτερο.

Και τώρα η σειρά μου, χωρίς μάσκες. 
Η φετινή χρονιά έμοιαζε μ'ένα χαστούκι στα μούτρα. Στην αρχή σε σοκάρει, μετά σε πονάει, μετά σε ταρακουνάει και τέλος σε ξυπνάει και λίγο, σε βγάζει από το λήθαργο. Έρχονται, φεύγουν άνθρωποι και στο τέλος ο χρόνος φροντίζει ώστε να σκεφτείς ώριμα και συνειδητοποιημένα, να φιλτράρεις τις στιγμές και να κρατήσεις στην καρδιά σου ό,τι αξίζει.
 Ήταν μια χρονιά με πλούσια ενδοσκόπηση, δημιουργικότητα, μέρες που ήρθα αντιμέτωπη με τα λάθη μου και προσπάθησα να τα διορθώσω, μέρες που έδωσα και πήρα αγάπη και μέρες που εκτίμησα τους ανθρώπους που είναι δίπλα μου ό,τι κι αν συμβεί.
Ακόμη, ταξίδεψα πολύ, γνώρισα πολλούς και ενδιαφέροντες ανθρώπους και άρχισα να κάνω περισσότερο πράξη τα όνειρα μου.
Ο κόσμος γύρω βέβαια συνεχίζει να πονά και να υποφέρει αλλά φέτος κατάλαβα ότι δεν είναι λίγοι αυτοί που προσφέρουν και νοιάζονται για έναν καλύτερο κόσμο. Η αισιοδοξία πρέπει να κυριαρχήσει και είναι στο χέρι μας. Και αν κρίνω από τις παραπάνω γνώμες για τη χρονιά που πέρασε, είναι πολύ όμορφο που υπάρχει αγάπη, ευαισθησία, θέληση για δουλειά, αυτοκριτική, όρεξη για ανανέωση και αλληλεγγύη.
Λοιπόν, το παρελθόν είναι κομμάτι μας. Και αν είναι πρόλογος, εύχομαι η χρονιά που πέρασε να είναι η βάση για ακόμη καλύτερα πράγματα για όλους μας! Να υπάρχει υγεία, ομόνοια κι ελευθερία στις καρδιές μας και στον κόσμο ολόκληρο! Και πολλή, πολλή αγάπη!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

xxx,

Φ.Τ.

Αποφασιστικά αναποφάσιστοι

https://www.youtube.com/watch?v=eg294Jyiuuk

Ή αλλιώς σταθερά ασταθείς.

Θα μας δεις να χαζεύουμε ήρεμα, για ώρες, ένα όμορφο τοπίο χωρίς να μας ενοχλεί ο ήλιος που μπαίνει μέσα στα μάτια μας.

Να ξαπλώνουμε στο χορτάρι ένας ζεστό καλοκαιρινό μεσημέρι, χωρίς να μας ενοχλεί το γρασίδι πάνω στα πόδια μας.

Και πάνω που θαυμάζεις τη γαλήνη μας, θα μας δεις να στριφογυρίσουμε ανήσυχοι στο κρεβάτι γιατί οι σκέψεις είναι πολλές και ο ύπνος περισσεύει.

Να παρατηρούμε με θλίψη το ζητιάνο και να σταματάμε στη μέση του δρόμου, με τους ανθρώπους να μας σπρώχνουν προσπερνώντας χωρίς να μας νοιάζει.

Μυστήριοι.

Δεν θα σου πούμε πολλά. Θα αφήσουμε όμως σίγουρα τα μάτια να το δείξουν.

Ρομαντικοί.

Θα σου αναφέρουμε συνέχεια την αγαπημένη μας ταινία, το τραγούδι μας, το φαγητό μας.

Ανικανοποίητα αυτάρκεις.

Νοσταλγοί του παρελθόντος και ταξιδιώτες του μέλλοντος.

Με την αφέλεια του παιδιού και τη μελαγχολία του μεσήλικα.

Απέναντι τα πάθη μας κι εμείς βασανιστές και βασανισμένοι ταυτόχρονα.

Ω! 

Μας πόσο το απολαμβάνουμε! 

("Να είσαι ο εαυτός σου, όλοι οι άλλοι ρόλοι είναι πιασμένοι." Oscar Wilde)

xxx,

Φ.Τ.

Thessaloniki Street(και όχι μόνο) art

https://www.youtube.com/watch?v=ZITh-XIikgI

(Aφιερωμένο στο Βερολίνο, την πόλη του street art)

Ότι η Θεσσαλονίκη είναι γενικά όμορφη το ξέρουμε.

Έχουν γράψει, τραγουδήσει, ζωγραφίσει γι'αυτήν, τη "βασίλισσα του Βορρά", την πόλη του έρωτα, με τις όμορφες γειτονιές, τους όμορφους ανθρώπους, το καλό φαγητό, το φιλόξενο κλίμα..
Πέρα από αυτά τα διαχρονικά στοιχεία όμως, η πόλη φημίζεται και για την καλλιτεχνική της δράση και την πρωτοπορία της.

Αλήθεια, δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από το να περπατάς και να βλέπεις έργα τέχνης στους τοίχους, στα πεζοδρόμια, στα κτίρια, νόμιμα ή παράνομα, δεν έχει σημασία. Ειδικά όταν ο καιρός είναι συννεφιασμένος όπως αυτές τις μέρες αυτές οι διάσπαρτες "πινελιές" αναβαθμίζουν κατά πολύ τους χώρους και τη διάθεση. Και μιας και τριγύρισα πολύ αυτές τις μέρες και με έχει πιάσει και το καλλιτεχνικό μου, είπα να ασχοληθώ λίγο με αυτά που είδα στους δρόμους-και όχι μόνο.
(κάπου εδώ να αναφέρω ότι ναι, ανήκω στην κατηγορία "φωτογραφίζω ότι μου μπει στο μάτι, όπου και να είμαι,ακόμη και αν κοντεύει να με πατήσει αυτοκίνητο ή αν καθυστερώ την παρέα μου" οπότε αν με συναντήσετε ποτέ σε τέτοια φάση δείξτε έλεος.)

1) "Ιπτάμενα σεντόνια"

Αυτές τις μέρες στη Τσιμισκή γίνεται ένα ωραίο project με τα παραπάνω ζωγραφισμένα πανιά,που όσο και να έψαξα δεν έμαθα ποιος κρύβεται πίσω από αυτό οπότε αν ξέρετε πείτε μου!

2) "Αχ για να γεννηθείς εσύυυ κι εγώωω.."

Βρίσκεται στη στάση Ιασωνίδου και κάθε φορά που περνάω σκέφτομαι πόσο ωραίο είναι εκείνο το συναίσθημα που στα μάτια του έρωτά σου βλέπεις όλο τον κόσμο και τον σκοπό της ύπαρξης σου!

3) " Στεριά και θάλασσα"

Πόσο όμορφο, εκεί που λογικά υπήρχε κάποια τρύπα κάποιος έβαλε αυτό το πλακάκι και ομόρφυνε ο γκρίζος τοίχος.. αγάπη παντού.

4) "Δώσε χρώμα"

Αυτή η χρωματική πανδαισία βρίσκεται σε μια στοά στη Βαλαωρίτου, στην είσοδο από το Fragile bar(στην Ταράτσα) και αν δεν έχεις βγάλει φωτογραφία εκεί να πας σήμερα κιόλας να βγάλεις!

5) "Μαθήματα ζωής"

Ε είναι γνωστό ότι η Φιλοσοφική εμπνέει ΚΑΙ για έργα στους τοίχους, σας παρακαλώ.

6) "Το δισάκι μου στον ώμο"

Έλαααα, είναι πετυχημένοοοο!

7) "Γκραφιτάρες"

 Στα Λαδάδικα, Μελενίκου και Αγίας Σοφίας αντίστοιχαα Απίστευτα!

Τα παραπάνω είναι ένα πολύ μικρό δείγμα από αυτά που βρίσκει κανείς σε δρόμους, στενά, μαγαζιά. Αν κοιτάξεις λίγο πιο προσεκτικά θα ανακαλύψεις διαμαντάκια!

Α! Και κάτι για κλείσιμο:

8) "Δεν άντεξα"

Ε μετά από τόση τέχνη τριγύρω σου, να μη βάλεις και λίγη στο δικό σου σπίτι;;;

Δημιουργήστε, κάνει καλό!

xxx

Φ.Τ.

Παιδιά της νύχτας

Μας αρέσει ο ήλιος, μας αρέσουν τα καλοκαίρια..

μας αρέσει και η βόλτα στη βροχή.

Ζούμε τις μέρες μας, έχουμε τα τρεξίματα μας.

Αλλά οι νύχτες μας είναι το κάτι άλλο.

Τις νύχτες ξυπνάει το πνεύμα μας.

Ανακαλύπτουμε ο ένας τον άλλον.

Ειδικά εμείς, τα παιδιά της νύχτας.

Τις νύχτες έχουμε έμπνευση.

Ψάχνουμε τις μουσικές μας και βλέπουμε τις ταινίες μας.

Βλέπουμε τα αστέρια και ζωγραφίζουμε.

Βγάζουμε φωτογραφίες, σχίζουμε φωτογραφίες.

Τις νύχτες μας κλαίμε πιο δυνατά και γελάμε πιο δυνατά.

Μας αρέσουν τα φώτα που τρεμοπαίζουν.

Οι ήχοι από τα αυτοκίνητα και τα αεροπλάνα.

Ο καπνός από τα τσιγάρα.

Ω ναι, τις νύχτες κάνουμε τα πιο ωραία ταξίδια μας.

Ερωτευόμαστε, αγκαλιαζόμαστε, φιλιόμαστε, γνωριζόμαστε.

Τα κάνουμε όλα πιο φυσικά, πιο απελευθερωμένα.

Η νύχτα είναι φίλη καλή.

Όταν μάλιστα είναι καλοκαίρι και κοιτάμε τα άστρα,

στη νύχτα ανακαλύπτουμε τα πιο βαθιά μας θέλω, 

την πιο ανθρώπινη φύση μας.

Τη νύχτα μας αρέσει να χανόμαστε.

Μα αν θέλεις να μας βρεις, έλα τότε και η πόρτα θα ανοίξει.

Αρκεί να μείνεις μέχρι το πρωί.

https://www.youtube.com/watch?v=CgFCCYG6Q_s&hd=1

Φ.Τ.

Βρες τις διαφορές

Λένε ότι σ’ένα βλέμμα κρύβεται ό,τι δεν μπορεί να ειπωθεί με λέξεις. Λένε ότι τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής μας. Αυτή την ψυχή, το πνεύμα έψαξα κι εγώ βλέποντας εκείνη τη φωτογραφία, από ένα περασμένο καλοκαίρι, όχι καιρό πριν. Τα μαλλιά μου ανέμιζαν και χαμογελούσα με φόντο τη θάλασσα. Θα μπορούσε να είχε τραβηχτεί χθες, δεν υπάρχουν εμφανείς αλλαγές. Σώμα, πρόσωπο, στιλ. Όλα ίδια. Κι όμως, αν είχε τραβηχτεί χθες η φωτογραφία, με το ίδιο ακριβώς σκηνικό, δεν θα ήταν ίδια. Τι είναι διαφορετικό λοιπόν; Τι είναι αυτό που αλλάζει πάνω μας ακόμη κι όταν όλα φαινομενικά είναι απαράλλαχτα;

Μου ήρθε στο μυαλό μια κουβέντα που είπε στην τάξη μια καθηγήτρια, λίγα χρόνια πριν. “Όταν βλέπω τον καθένα από εσάς μπορώ να καταλάβω πολλά περισσότερα από αυτά που λέτε ή ισχυρίζεστε. Μπορώ να καταλάβω τις εμπειρίες σας, αυτά που σκέφτεστε, πράγματα που φοβάστε και δεν μοιράζεστε…ό,τι αλλάζει!”, έλεγε και ήμουν προετοιμασμένη για ένα ακόμη από τα κλασικά μεγαλομανή κηρύγματά της. “..Πάρτε μια φωτογραφία σας. Περσινή. Πάρτε και μια τωρινή. Καλύψτε το σώμα και τα χαρακτηριστικά του προσώπου και αφήστε μόνο τα μάτια. Τι βλέπετε; Φαίνονται ίδια κι όμως υπάρχει κάτι διαφορετικό. Ξέρετε τι εννοώ. Το βλέμμα! Ένα βλέμμα, μια μόνο στιγμή και όμως σας έρχονται στο μυαλό τόσα άλλα! Το πως περνούσατε εκείνη την ώρα, όχι αν ήσασταν χαρούμενοι ή χαλαροί αλλά κάτι παραπάνω: αν ήσασταν ευτυχισμένοι ξέγνοιαστοι ή λυπημένοι, προβληματισμένοι ολόκληρη την περίοδο γύρω από τη λήψη.”

Πόσο δίκαιο είχε. Μερικές φορές μπορεί να περάσει και μια εβδομάδα και η ψυχή μας να φορτωθεί με τόσα πράγματα, που δεν θα αποτυπωθούν πάνω μας, όχι άμεσα. Ασχολούμαστε με το πως είναι τα μαλλιά μας, αν μας κολακεύει το τάδε ρούχο ή αν φαίνεται η ηλικίας μας και ξεχνάμε το μέσα μας και το πως πραγματικά είμαστε, τι επίδραση έχει η ζωή στο χαρακτήρα μας. Κι ας αφήσουμε τις φωτογραφίες. Ας πάμε στον καθρέφτη. Ας κοιτάξουμε τον εαυτό μας στα μάτια. Τι βλέπουμε; Χρώμα, σχήμα; Όχι! Βλέπουμε τις σκέψεις που ξεπηδούν και μας  κατακλύζουν! Βλέπουμε χαρά, λύπη, ανησυχία, με μια ισχυρή δύναμη που ξεπερνά την εικόνα!

Και αναρωτιόμαστε αν αυτό φαίνεται; Μα φυσικά! Να μην ξεχνάμε το βλέμμα λοιπόν. Να μην το παραμελούμε. Να μην παραμελούμε τη ψυχή μας γιατί μας μιλάει με κάθε δυνατό τρόπο. Και να μη ξεχνάμε ότι το ίδιο ισχύει για τους γύρω μας. Μην παραμελείς τη ματιά! Το ξέρεις ότι η κοπέλα που σε προσπέρασε είχε κάποια ανησυχία, χωρίς καν να τη γνωρίζεις. Ξέρεις ότι ο πατέρας σου είναι σκεπτικός ακόμη και αν μιλάει και φέρεται όπως κάθε άλλη μέρα. Και φυσικά μη στερείς και εσύ από τους γύρω σου το βλέμμα, είναι κομμάτι του εαυτού σου. Και κριτήριο για να ξέρεις ποιοι μπορούν και προσπερνούν την εικόνα, ποίοι δεν μένουν μόνο εκεί…

Με αυτή τη σκέψη επέστρεψα και στη φωτογραφία. Και ήξερα τι έχει αλλάξει παρ’όλο που το κορίτσι αυτό παραμένει ίδιο. Αναλογίστηκα τη ζωή μου, τι συνέβη από τότε μέχρι σήμερα. Και αυτό είναι σπουδαίο! Όταν βρούμε τη ρίζα της χαράς ή της λύπης ξέρουμε πως να την επαναφέρουμε ή να την σταματήσουμε αντίστοιχα. Ή τουλάχιστον ξέρουμε ότι είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας και μπορούμε να προσπαθήσουμε.

https://www.youtube.com/watch?v=xuw2E9AU9Q4

xxx,

Φ.Τ.

Decembrian Rhapsody

https://www.youtube.com/watch?v=fJ9rUzIMcZQ

Kαλό μήνα!!!

Ο Δεκέμβριος είναι σίγουρα ένας αξιοπρόσεχτος μήνας.
Είναι ο πρώτος μήνας του χειμώνα, ο τελευταίος του χρόνου και η αρχή μιας εορταστικής περιόδου.
Είναι όμως και μια αφορμή για να κοιτάξουμε πίσω, σε αυτά που άλλαξαν αλλά και μπροστά, σε αυτά που θέλουμε να πετύχουμε. Όμως αυτά έχουμε μέρες να τα σκεφτούμε..

Αυτό που έχει πρωταγωνιστικό ρόλο σήμερα, την 1η Δεκεμβρίου, είναι το Aids. Όχι, δεν είναι καλό να το θυμόμαστε μόνο μια φορά το χρόνο αλλά είναι μια ευκαιρία να θυμόμαστε και να τιμούμε τα θύματα του ιού HIV. Και αυτό το πετυχαίνουμε μόνο με το να συμβάλουμε στον όσο γίνεται περιορισμό του, με τη σωστή ενημέρωση και κυρίως την πρόληψη, -επιτέλους!- χωρίς γελοίες δικαιολογίες.
Έλα τώρα, ξέρεις τι εννοώ.

"Πω ρε φίλε, πόσο ξενέρωτη η γκόμενα, δεν μου κάθεται χωρίς προφυλακτικό."
Δεν ξέρω σε τι έχεις συνηθίσει και δεν ξέρω αν είναι ξενέρωτη η γκόμενα στα ερωτικά της, ενημερωμένη είναι σίγουρα. Και θα έπρεπε να την ευχαριστείς που σέβεται τον εαυτό της πρώτα και μετά κι εσένα. Αφού δεν το κάνεις ο ίδιος για τον εαυτό σου...

"Μα είναι πολύ καλό παιδί, όμορφος, έξυπνος, σιγά, τι θα πάθω;"
Κούκλος θα είναι και μπράβο! Όμως αυτό δεν έχει καμιά σχέση με το θέμα μας. Ο ιός HIV και άλλες ασθένειες δεν φαίνονται "με το μάτι"! ΠΟΤΕ δεν μπορείς να ξέρεις το ερωτικό παρελθόν αυτού που έχεις απέναντι σου όπως και ούτε αυτού/ής που ήταν πριν από εσένα με τον απέναντι σου κ.ο.κ.

"Ε δεν είναι ίδια η αίσθηση, χάνεται η απόλαυση."
Ξέρεις και ξέρω πως η απόλαυση εξαρτάται από άλλα πράγματα: τη χημεία, την ατμόσφαιρα, τη φαντασία. Προφυλάξου και η απόλαυση εκεί θα είναι για όσο θέλεις να την χορτάσεις!

"Το Αids είναι μόνο για τους ναρκομανείς και τους gay"
Όχι, όχι, όχι. Μια ματιά στους καταλόγους των νοσοκομείων και σε διάφορες έρευνες θα σε πείσει ότι το Aids δεν κοιτάζει ούτε ηλικία ούτε φύλο ούτε σεξουαλική προτίμηση. Ναι, η μετάδοση μέσω του αίματος και του πρωκτικού σεξ είναι πιο "εύκολη" αλλά αυτό αφορά όλο τον πληθυσμό.

"Δεν είμαστε Αφρική εδώ. Πλέον το Aids μοιάζει με μια απλή αρρώστια."
Είναι αλήθεια πως η επιστήμη έχει εξελιχθεί πολύ σε αυτόν τον τομέα και πλέον οι οροθετικοί, στους οποίους ο ιός βρίσκεται σε καταστολή, λαμβάνοντας την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή μπορούν και ζουν όσο το δυνατόν φυσιολογικά. Και πάλι όμως, έχουν να αντιμετωπίσουν πολλές δυσκολίες σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο, οι οικονομικές δαπάνες είναι τεράστιες και φυσικά ο φόβος για την "ενεργοποίηση" του ιού μόνιμος. Επομένως, δεν πρόκειται για μια συνήθεια ή μια απλή αρρώστια.

Δεν ζούμε πια στην εποχή του '80, που τόσο για την ιατρική κοινότητα όσο και για τον απλό κόσμο το Aids ήταν ταμπού, σύμβολο τρόμου και κάτι το μυστήριο. Γνωρίζουμε τι είναι, το διδασκόμαστε στα σχολεία, ενημερωνόμαστε στο ίντερνετ και δεν πρέπει να το φοβόμαστε. Το Aids ΔΕΝ μεταδίδεται με τα φιλιά,τις αγκαλιές και τα μαγειρικά σκεύη, ούτε από τα κουνούπια!

Αρκεί να προστατευόμαστε και να ενημερώνουμε και τους γύρω μας. 

Χρησιμοποιούμε προφυλακτικό, δεν μοιραζόμαστε σύριγγες και άλλα αιχμηρά αντικείμενα και σε περίπτωση που υποπτευόμαστε ότι μπορεί να έχουμε προσβληθεί από τον ιό, μπορούμε να κάνουμε τις κατάλληλες αιματολογικές εξετάσεις, ανώνυμα. 

Επίσης, σε περίπτωση που αλλάζουμε πολλούς ερωτικούς συντρόφους ή είμαστε χρήστες ναρκωτικών ή χρησιμοποιούμε μόνο μεθόδους αντισύλληψης είναι καλό να εξεταζόμαστε τακτικά.

Τέλος, αν γνωρίζουμε ότι κάποιος έχει ασθενήσει τον στηρίζουμε και είμαστε δίπλα του σ'αυτόν τον κρίσιμο αγώνα.

*Αυτό είναι ένα πολύ κορυφαίο site που περιέχει πληροφορίες για οτιδήποτε έχει να κάνει με το Αids, ρίξτε μια ματιά:

http://www.hivaids.gr/

Μη ξεχνάτε..Είναι ωραίο πράγμα ο έρωτας.. Να κάνετε όσο περισσότερο μπορείτε... Να ερωτεύεστε ανθρώπους, σώματα, συνήθειες, λάθη, την ίδια τη ζωή.. Να αφήνεστε στο συναίσθημα και στο πάθος.. και να προσέχετε τον εαυτό σας και αυτούς που αγαπάτε για να μην πάει ούτε ένα λεπτό χαμένο!

<3

xxx.

Φ.Τ.

Mην αφήνεις το φόβο να νικήσει

https://www.youtube.com/watch?v=200lxB1f06Y

Το φαινόμενο της ανόδου των ακροδεξιών κομμάτων στην Ευρώπη είναι κάτι παραπάνω από γνωστό. Είναι δεδομένο. Για να πάμε και στη χώρα μας, δεδομένες είναι και οι δολοφονικές ενέργειες της Χρυσής Αυγής και ο αξιόλογος αριθμός συμπολιτών μας που τη στηρίζει και φυσικά η προπαγάνδα των ΜΜΕ που διατηρεί σταθερή αυτήν την κατάσταση, αυτήν τη νοοτροπία γενικότερα.
Υπάρχει όμως μια μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο "ξέρω" και στο "νομίζω ότι ξέρω". Έτσι και σ΄αυτό το ζήτημα περισσότερο έχουν επικρατήσει ο φόβος και η ψευδολογία, οι αβάσιμες θεωρίες και ο φανατισμός παρά η αλήθεια μέσα από τα γεγονότα και τις πράξεις και η πληροφόρηση για κάποιες βασικές έννοιες.

Πάνω στα παραπάνω στηρίχτηκε και ο Κωστής Παπαϊωάννου που ταυτόχρονα με την ιδιότητα του Προέδρου της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έβαλε ως στόχο να ενημερώσει ξεκάθαρα και απλά τους νέους, τους εκπαιδευτικούς, να εμπλουτίσει την Παιδεία με λίγα λόγια, ώστε να μπορεί να είναι η βάση για ένα καλύτερο αύριο. Και όλα αυτά μέσα από το νέο του βιβλίο με τίτλο τόσο ξεκάθαρο και κατατοπιστικό όσο και το περιεχόμενο "Επειδή δεν είναι όλοι όπως θέλουν να φαίνονται. Ας μιλήσουμε καθαρά για την Ακροδεξιά". (εδώ:  http://www.fes-athens.org/media/pdf/Publikationen/As_milisoume_kathara_gia_tin_Akrodexia.pdf )

Ο συγγραφέας με λεξιλόγιο κατανοητό, χαλαρή αλλά σοβαρή διάθεση, πολλές εικόνες και γελοιογραφίες αλλά και με μαρτυρίες θυμάτων και ιστορικά γεγονότα μας εμπλουτίζει τις γνώσεις μας και μας δίνει μια σαφή εικόνα του φαινομένου στο παρελθόν, παρόν και μέλλον. Ορίστε κάποια αποσπάσματα για να πάρεις μια γεύση..

"Φασισμός: Είναι μια ριζοσπαστική,

αυταρχική, εθνικιστική ιδεολογία.

Θεμελιώνεται στην ύπαρξη ενός

κινήματος που επιδιώκει να θέσει το έθνος

πάνω από κάθε άλλη αξία. Ο φασισμός

εμφανίστηκε στην Ιταλία την δεκαετία του

1920 με τον Μουσολίνι. Οι λέξεις φασίστας

και φασιστικός χρησιμοποιούνται σήμερα

ευρύτερα, για να αποδοκιμαστούν

πρακτικές αντιδημοκρατικές και

αντιλαϊκές."

"Ο ακροδεξιός δείχνει βέβαιος για όσα λέει: όλοι οι πολιτικοί τα παίρνουν, οι Εβραίοι είναι
ύπουλοι, οι μετανάστες κλέβουν, οι δυνατοί φθονούν και μισούν τη χώρα μας. Οι γενικεύσεις
αυτές αρέσουν. Ρίχνουν τις ευθύνες αλλού. Δείχνουν τον «εχθρό». Οι θέσεις αυτές είναι συχνά
συναισθηματικά φορτισμένες, επικαλούνται την φτώχεια, την ανεργία, την εγκληματικότητα.
Πώς να πάει κανείς αντίθετα σε αυτά; Πώς να τα αντικρούσει με ορθολογικό τρόπο; Αλλά
ακόμα κι αν μπορεί, πρέπει να το κάνει;"

"Η αντιμετώπιση δεν είναι θέμα κάποιας πολιτικής απόφασης, ενός νόμου.
Φυσικά χρειάζονται και νόμοι. Χρειάζεται επιτέλους το κράτος να κάνει όσα οφείλει: να
ερευνά και να τιμωρεί τα ρατσιστικά εγκλήματα, να μην επιτρέπει σε κρατικούς υπαλ-
λήλους να ανέχονται τέτοιες πράξεις, να καταπολεμά τις πρακτικές που ενισχύουν τις
διακρίσεις και το ρατσισμό. Όμως, πέρα από αυτά, η υπεράσπιση της δημοκρατίας και
της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ο σεβασμός και η προστασία των δικαιωμάτων του αν-
θρώπου είναι καθημερινή υπόθεση όλων μας."

Το βιβλίο αυτό είναι μια ευκαιρία, λοιπόν, για να ανακαλύψουμε όσα δεν ξέρουμε, να εμπλουτίσουμε όσα ήδη ξέρουμε και κυρίως να μάθουμε πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το φαινόμενο της Ακροδεξιάς, χωρίς φόβο.

*( https://antiphono.wordpress.com/ σε περίπτωση που σας ενδιαφέρει αυτό είναι και το προσωπικό blog του Κωστή Παπαϊωάννου.)

xxx.

Φ.Τ.

Keep Calm and... wait for Christmas!

"29 και σήμερα..ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙ ΜΙΛΑΩ;; Χριστούγεννα, διακοπές, hellooooo.."
Η παραπάνω φράση είτε θα σε κάνει να κουνήσεις το κεφάλι συγκαταβατικά και να πεις "Ε έτσι είναι" είτε θα σε κάνει να εκνευριστείς. Πετάς το θέμα "Χριστούγεννα" στο τραπέζι κυρίες και κύριοι και ξαφνικά βλέπεις τον κόσμο να χωρίζεται στα δύο:

1) Από τη μία έχουμε τους λάτρεις της γιορτής. Κατά πάσα πιθανότητα ενθουσιάζονται με κάθε είδους γιορτή(ακόμη και με την επέτειο της τριτοξαδέρφης του θείου τους αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία). Σε αυτήν την κατηγορία θα δεις πολλά χαμόγελα και διάθεση για στόλισμα ήδη από το τέλος του καλοκαιριού. Ειδικά αν περάσει και η 28η Οκτωβρίου αρχίζουν τα σχέδια για στολισμό και το περιεχόμενο του χριστουγεννιάτικου τραπεζιού με αποκορύφωμα τον ερχομό του Δεκεμβρίου όπου όλα είναι σχεδόν έτοιμα.
Αγαπημένες λέξεις/φράσεις:
Jumbo("Mamacitaaaa..")
Άγιος Βασίλης("Αγαπητέ Άγιε Βασίλη...")
κάλαντα("μα τι γλυκά τα παιδάκιααα")
βασιλόπιτα, φλουρί("θα λαδώσω τη γιαγιά για να μου πει που το έβαλε")
Μόνος στο σπίτι("Τι γλυκό παιδάκι!")
χιόνι("Μακάρι να ρίξει λίγο χιονάκι!")
Πρωτοχρονιά("Γιατί να έχεις μια γιορτή όταν μπορείς να έχεις δύο;;")
κουραμπιέδες/μελομακάρονα κλπ ("μμμμ")

2) Από την άλλη έχουμε τους ανθρώπους που δεν τρελαίνονται κιόλας με τη γιορτή. Κατά πάσα πιθανότητα δεν βρίσκουν κάτι ιδιαίτερο στις περισσότερες γιορτές. Σε αυτήν την κατηγορία θα δεις προφανώς χαρά και ανυπομονησία για την ξεκούραση που έρχεται μαζί με τις διακοπές των Χριστουγέννων αλλά και κάποια νευράκια. Κατά πάσα πιθανότητα τους αρέσει άπειρα το καλοκαίρι και ακόμη δεν το έχουν ξεπεράσει. Η κατάσταση επιδεινώνεται μετά την 28η Οκτωβρίου όταν αρχίζουν να βλέπουν τους στολισμούς σε κάθε γωνιά της πόλης, να ακούν χριστουγεννιάτικα τραγούδια ενώ δεν τα θέλουν, με αποκορύφωμα την έλευση του Δεκεμβρίου όπου όλοι οι γύρω αρχίζουν και αγχώνονται με τα σχέδια για τις γιορτές και οι ίδιοι δεν καταλαβαίνουν το γιατί.
Μη αγαπημένες λέξεις/φράσεις:
Jumbo("ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ ΤΩΡΑ.". Και κλωτσιά στο πλησιέστερο αντικείμενο.)
Άγιος Βασίλης("Τώρα σοβαρά; Από τα 10 ήξερα οτι δεν υπάρχει.")
κάλαντα("ΓΙΑΤΙ πρέπει να με ξυπνάνε πάντα τόσο πρωί;")
βασιλόπιτα, φλουρί("ωχ!και να φανταστείς οτι δεν καιγόμουν να το τύχω")
Μόνος στο σπίτι("Πω ρε φίλε, δες πως ήταν και πώς έγινε σήμερα ο τύπος..")
χιόνι("Αυτό μας έλειπε τώρα, να μην μπορούμε να βγούμε ούτε για έναν καφέ!")
Πρωτοχρονιά("Τι ώρα θα μαζευτούμε για πόκερ;;")
κουραμπιέδες/μελομακάρονα("μμμμ")


Προφανώς υπάρχουν και υποκατηγορίες, ο καθένας αντιλαμβάνεται με το δικό του ξεχωριστό τρόπο τα Χριστούγεννα, έχει τις δικές του αγαπημένες και μη συνήθειες και αναμνήσεις. Όπως και να έχει ας ζούμε κάθε εποχή με τα όμορφα και τα άσχημα, με τις γιορτές και τις αργίες γιατί αυτά είναι το αλατοπίπερο στην καθημερινότητα μας. Ψυχραιμία λοιπόν, είναι ακόμη Νοέμβριος!

<3
https://www.youtube.com/watch?v=GCdwKhTtNNw

xxx,

Φ.Τ.

Δευτέρες και καφές

https://www.youtube.com/watch?v=5TAko3RH0bk

Τη χαρά του Σαββάτου την ξέρουμε. Όσο να 'ναι, ό,τι πρόγραμμα και να έχεις, μια παραπάνω άνεση υπάρχει. Για τη Κυριακή οι γνώμες διίστανται. Άλλοι απολαμβάνουν την ηρεμία της και άλλοι τη θεωρούν μελαγχολική. Για το "βαρύ κι ασήκωτο" ξύπνημα όμως της Δευτέρας δεν ακούω κουβέντα. Είναι εκεί να σου θυμίζει ότι οι υποχρεώσεις τρέχουν. Τότε είναι όμως που κι εσύ πρέπει να βρεις τρόπους να ομορφύνεις τη μέρα σου.

Οι τρόποι είναι πολλοί, έμπνευση να υπάρχει. Είναι ο/η αγαπημένος/η σου που θα σε ξυπνήσει κατάλληλα, είναι το κατοικίδιο σου που θα χώσει τη μουσούδα του στη μούρη σου, είναι ο ήλιος που θα ξεπροβάλλει και θα σου φτιάξει τη διάθεση αλλά και η γυμναστική ή ένα απολαυστικό πρωινό γεύμα.(καλά γελάμε λίγο με το "γυμναστική" αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία)

Ακόμη και αν δεν προκύψει τίποτα από αυτά όμως ή θέλεις και κάτι ακόμη να απογειώσει τη μέρα και την ενέργεια σου υπάρχει ο βασιλιάς, το μαγικό αυτό υγρό, η εξωτικής προέλευσης απόλαυση...

Ο ΚΑΦΕΣ! Ζεστός, κρύος, νες, καπουτσίνο, εσπρέσσο , γαλλικός, ελληνικός, αμερικάνο, μακιάτο και πολλάααα ακόμη είδη, ποικιλίες καφέ, ατελείωτες γεύσεις και συνδυασμοί για όλα τα γούστα! Mε ατελείωτα οφέλη για την υγεία και συντροφιά για όμορφες στιγμές!

Kαι δεν λέω. Και σκέτος ο καφές μια χαρά είναι. Αλλά για να ομορφύνεις τη διαδικασία, να σπάσεις λίγο τη μονοτονία βρε παιδί μου υπάρχουν πάρα πολλά σκεύη για το αγαπημένο σου ρόφημα. Εντόπισα μερικά και δεν αντέχω να μην τα μοιραστώ:

(μια κούπα όλο τρέλα με θήκη και για μπισκότα!)

(μια κούπα με βασικά διλήμματα ζωής γιατί μέρα χωρίς φιλοσοφία

είναι χαμένη μέρα)

(ποτήρια για καφέ για του λάτρεις της τεχνολογίας)

(ΠΡΑΚΤΙΚΟΤΑΤΟ ποτήρι για να έχεις 

και καφέ δίπλα σου και ελεύθερα χέρια

 Προσοχή Δεν κάνει για ζημιάρηδες! )

(κούπες για αυτούς που νιώθουν σούπερ ήρωες)

Στα περιφερειακά που σχετίζονται με τον καφέ ανήκουν και διάφορα αξεσουάρ, νοστιμιές και αποφθέγματα όπως τα παρακάτω:

(για να ξέρεις τι πίνεις και πώς το πίνεις)

(cupcake...του φούρνου!)

(ΚΑΙ μπισκότα.. του φούρνου!Ε τι,ξεροσφύρι ο καφές;)

(παγωτάκι σε περίπτωση που θέλεις μια πιο γλυκιά εκδοχή του καφέ)

(ακόμη και θήκη για το κινητό "μα πόση πόρωση τελοσπάντων;;" )

(μια ενδιαφέρουσα και εύκολη συνταγή)

(καλά, μη θυμώνεις!)

(καφές και τετράποδο- γιατί και αυτά έχουν

δικαίωμα στην απόλαυση)

(καφές και τσιγάρο- οι καπνιστές γνωρίζουν.)

Και κάτι τελευταίο... Όσο, όπως και για όποια ώρα της ημέρας σας αρέσει ο καφές, μη ξεχνάτε ότι γίνεται καλύτερος όταν τον μοιράζεσαι με κάποιον. Αξίωμα.

xxx

Φ.Τ.

Into the wild

http://www.kasetophono.com/2012/07/into-wild.html

(Διαβάστε το παρακάτω κείμενο με τη μουσική από πάνω να παίζει..)

Έχεις συχνά τάσεις φυγής; Νιώθεις οτι δεν σε καλύπτει η καθημερινότητα σου;
 Οτι κυριαρχεί αποξένωση, οτι πιέζεσαι για ανούσια πράγματα και ευθύνες; Θα ήθελες να τα παρατήσεις όλα και να ξεκινήσεις ένα ταξίδι στο άγνωστο; Σε περνάνε για τρελό για όλα τα παραπάνω ή μήπως περνάς κι εσύ τον εαυτό σου για τρελό;

Πάρε βαθιές ανάσες! Δεν είσαι μόνος. Μερικοί άνθρωποι είμαστε φτιαγμένοι από αυτό το ανικανοποίητο. Ναι, είναι αυτό που σου δίνει ενέργεια για τόσα πράγματα και ιδέες αλλά και αυτό που σου θυμίζει πόσο σκληρή και βαρετή είναι η πραγματικότητα. Αλλά ας μη γελιόμαστε. Εμείς κάνουμε την πραγματικότητα μας. Εμείς κάνουμε τις επιλογές, με τα δεδομένα που μας δίνονται κάθε στιγμή. Και δεν χρειαζόμαστε και πολλά, μη νομίζετε. Πάρτε για παράδειγμα τον Christopher.

O Chris λοιπόν, ήταν ένας νέος Αμερικανός πολίτης, γιος μιας εύπορης οικογένειας, που φαινομενικά τα είχε όλα: μια οικογένεια δίπλα του, χρήματα, αυτοκίνητο,πτυχίο.. είχε όμως και όνειρα. Κι επειδή τα "φαινομενικά" που είχε ήταν απλά μια καλογυαλισμένη βιτρίνα, αποφάσισε να τα παρατήσει και να φύγει μακριά (στην Αλάσκα) για πάντα. Σύμμαχος του η δίψα για περιπέτεια, για ομορφιά, για πνευματική γαλήνη και η αντίδραση στην καταπίεση που "έτρωγε" για χρόνια.

Εν συντομία, το ανήσυχο πνεύμα μας τα βρόντηξε κι έφυγε κι έκανε το όνειρο πραγματικότητα: συνάντησε υπέροχους ανθρώπους, μοιράστηκε ιστορίες, είδε τοπία μαγευτικά.. έμαθε όμως τι σημαίνει πόνος, ερημιά, μοναξιά. Γι' αυτό και λίγο πριν το τέλος κατέληξε στο " Η ευτυχία είναι πραγματική μόνο όταν τη μοιράζεσαι". Και αυτό ήταν η λύτρωση και η καταδίκη του, που αν μη τι άλλο τον άφησαν στην ιστορία.

Ας κρατήσουμε κι εμείς αυτό. Η περίπτωση του Chris είναι μάλλον ακραία και αυτοκαταστροφική. Όμως η φιλοσοφία του αξιοθαύμαστη. Ο άνθρωπος δεν χρειάζεται πολλά για να είναι ευτυχισμένος. Ναι, χρειάζεται χρήματα. Και κάποια ασφάλεια, σταθερότητα. Σίγουρα όμως χρειάζεται να μοιράζεται την ευτυχία του με τους άλλους, αυτούς που επιλέγει συνειδητά στη ζωή του. Εκείνους που του δίνουν αυτή τη μαγική ενέργεια και τροφοδοτούνται και οι ίδιοι. Σίγουρα θα απογοητευτείς, θα πληγωθείς αλλά και θα ενθουσιαστείς, θα μάθεις, θα χαρείς! Είναι μέσα στο παιχνίδι αυτά, ένα όμορφο παιχνίδι που μάλλον λέγεται ζωή.

Υ.Γ.: Την ιστορία του Chris ανέλαβε να κάνει ταινία ο Sean Penn με τίτλο "Into the wild". Εσείς που δεν την έχετε δει σας προκαλώ να τη δείτε. Βράδυ κατά προτίμηση. Αλλά σας προειδοποιώ. Είναι μια ταινία που θα σας στιγματίσει. Από αυτές που θα σκέφτεστε στη διάρκεια της ζωής σας και τη μια θα νιώθετε τυχεροί με τη ζωή σας και την άλλη σκλάβοι μιας άλλης ζωής. Την αλήθεια για το τι ισχύει την ψάχνουμε...

xxx

Φ.Τ.

Like Graffiti on the wall

Γεια σας! Είναι να μη σου μπει η ιδέα μερικές φορές. Έτσι έγινε και με αυτό το blog. Και η ιδέα έγινε πράξη, σε στιγμές όπως αυτή που ξέρεις ότι η καλύτερη επιλογή είναι να παίρνεις την κατάσταση στα δικά σου χέρια. Έτσι έχεις και την ευθύνη των πραγμάτων(= control freak, τι να λέμε!) και μια πλήρη δημιουργική εκτόνωση.

Είμαι πάλι εδώ λοιπόν για να μοιράζομαι όλα αυτά που αγαπάω/που με αγχώνουν/που με προβληματίζουν. Με μικρές ή μεγάλες αφορμές (http://www.dubiumn.com/category/stiles/aformes/ έχω ένα κόλλημα με αυτή τη λέξη, αν δεν το ξέρετε ήδη).

Σήμερα ας πούμε το πνεύμα μου έγινε πιο ανήσυχο και δυναμικό γιατί εντόπισα κάποιον που έχει τολμήσει κι έχει μοιραστεί τις καλλιτεχνικές ευαισθησίες του, που δεν φοβάται να είναι ο εαυτός τους και να εκφράζει δημόσια τα πιστεύω του. Που δεν διστάζει να τα "βάλει" με τον Οbama, το Facebook, το Mtv, τις Κardashians ακόμη και με τον γκουρού του είδους Banksy! Τέτοιος είναι ο Adam Mars. Ο ποιος;;; 

Ο Adam είναι ένας τύπος που ζει στο L.A. της Αμερικής. Μεγάλωσε με μπαμπά μηχανόβιο και μαμά χίπισσα. Εντάξει, λίγο κλισέ αλλά τι να κάνουμε. Όπως και να χει, μπουχτισμένος από τα social media και εμπνευσμένος από τη (σάπια) επικαιρότητα και την κενότητα που κυριαρχεί , άρχισε να δημιουργεί σε τοίχους και άλλες επιφάνειες. Και τα μηνύματα του είναι αν μη τι άλλο αξιοπρόσεχτα, μιας και σχολιάζουν τον έρωτα στις μέρες μας, τη μόδα, την αποξένωση που έφερε η τεχνολογία από τη μια και την υπερέκθεση χωρίς ουσία από την άλλη. Ορίστε μερικά:

Εδώ μπορείτε να δείτε και τη φάτσα του Adam και να βρείτε και το αρχείο για να διαβάσετε και ολόκληρη τη συνέντευξη του.

http://www.lifo.gr/team/pinakothiki/53193

Κι εδώ είναι το site με όλα του τα έργα http://adammars.net/

Τέχνη ή κακογουστιά, αλήθεια ή ψέμα τα παραπάνω, αυτό έχει να κάνει με το προσωπικό γούστο του καθενός. Όπως και να έχει εγώ άλλαξα το φόντο στον υπολογιστή και μου άρεσαν αυτά που γράφει/ζωγραφίζει ο Adam γιατί με ταξίδεψαν σε πόλεις με καλαίσθητα γκράφιτι, σε σύγχρονες πόλεις με ζωή ακόμη και σε κάθε τούβλο. Όπως το Βερολίνο ας πούμε. 

REM- UBerlin

xxx

Φ.Τ.