Mην αφήνεις το φόβο να νικήσει

https://www.youtube.com/watch?v=200lxB1f06Y

Το φαινόμενο της ανόδου των ακροδεξιών κομμάτων στην Ευρώπη είναι κάτι παραπάνω από γνωστό. Είναι δεδομένο. Για να πάμε και στη χώρα μας, δεδομένες είναι και οι δολοφονικές ενέργειες της Χρυσής Αυγής και ο αξιόλογος αριθμός συμπολιτών μας που τη στηρίζει και φυσικά η προπαγάνδα των ΜΜΕ που διατηρεί σταθερή αυτήν την κατάσταση, αυτήν τη νοοτροπία γενικότερα.
Υπάρχει όμως μια μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο "ξέρω" και στο "νομίζω ότι ξέρω". Έτσι και σ΄αυτό το ζήτημα περισσότερο έχουν επικρατήσει ο φόβος και η ψευδολογία, οι αβάσιμες θεωρίες και ο φανατισμός παρά η αλήθεια μέσα από τα γεγονότα και τις πράξεις και η πληροφόρηση για κάποιες βασικές έννοιες.

Πάνω στα παραπάνω στηρίχτηκε και ο Κωστής Παπαϊωάννου που ταυτόχρονα με την ιδιότητα του Προέδρου της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έβαλε ως στόχο να ενημερώσει ξεκάθαρα και απλά τους νέους, τους εκπαιδευτικούς, να εμπλουτίσει την Παιδεία με λίγα λόγια, ώστε να μπορεί να είναι η βάση για ένα καλύτερο αύριο. Και όλα αυτά μέσα από το νέο του βιβλίο με τίτλο τόσο ξεκάθαρο και κατατοπιστικό όσο και το περιεχόμενο "Επειδή δεν είναι όλοι όπως θέλουν να φαίνονται. Ας μιλήσουμε καθαρά για την Ακροδεξιά". (εδώ:  http://www.fes-athens.org/media/pdf/Publikationen/As_milisoume_kathara_gia_tin_Akrodexia.pdf )

Ο συγγραφέας με λεξιλόγιο κατανοητό, χαλαρή αλλά σοβαρή διάθεση, πολλές εικόνες και γελοιογραφίες αλλά και με μαρτυρίες θυμάτων και ιστορικά γεγονότα μας εμπλουτίζει τις γνώσεις μας και μας δίνει μια σαφή εικόνα του φαινομένου στο παρελθόν, παρόν και μέλλον. Ορίστε κάποια αποσπάσματα για να πάρεις μια γεύση..

"Φασισμός: Είναι μια ριζοσπαστική,

αυταρχική, εθνικιστική ιδεολογία.

Θεμελιώνεται στην ύπαρξη ενός

κινήματος που επιδιώκει να θέσει το έθνος

πάνω από κάθε άλλη αξία. Ο φασισμός

εμφανίστηκε στην Ιταλία την δεκαετία του

1920 με τον Μουσολίνι. Οι λέξεις φασίστας

και φασιστικός χρησιμοποιούνται σήμερα

ευρύτερα, για να αποδοκιμαστούν

πρακτικές αντιδημοκρατικές και

αντιλαϊκές."

"Ο ακροδεξιός δείχνει βέβαιος για όσα λέει: όλοι οι πολιτικοί τα παίρνουν, οι Εβραίοι είναι
ύπουλοι, οι μετανάστες κλέβουν, οι δυνατοί φθονούν και μισούν τη χώρα μας. Οι γενικεύσεις
αυτές αρέσουν. Ρίχνουν τις ευθύνες αλλού. Δείχνουν τον «εχθρό». Οι θέσεις αυτές είναι συχνά
συναισθηματικά φορτισμένες, επικαλούνται την φτώχεια, την ανεργία, την εγκληματικότητα.
Πώς να πάει κανείς αντίθετα σε αυτά; Πώς να τα αντικρούσει με ορθολογικό τρόπο; Αλλά
ακόμα κι αν μπορεί, πρέπει να το κάνει;"

"Η αντιμετώπιση δεν είναι θέμα κάποιας πολιτικής απόφασης, ενός νόμου.
Φυσικά χρειάζονται και νόμοι. Χρειάζεται επιτέλους το κράτος να κάνει όσα οφείλει: να
ερευνά και να τιμωρεί τα ρατσιστικά εγκλήματα, να μην επιτρέπει σε κρατικούς υπαλ-
λήλους να ανέχονται τέτοιες πράξεις, να καταπολεμά τις πρακτικές που ενισχύουν τις
διακρίσεις και το ρατσισμό. Όμως, πέρα από αυτά, η υπεράσπιση της δημοκρατίας και
της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ο σεβασμός και η προστασία των δικαιωμάτων του αν-
θρώπου είναι καθημερινή υπόθεση όλων μας."

Το βιβλίο αυτό είναι μια ευκαιρία, λοιπόν, για να ανακαλύψουμε όσα δεν ξέρουμε, να εμπλουτίσουμε όσα ήδη ξέρουμε και κυρίως να μάθουμε πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το φαινόμενο της Ακροδεξιάς, χωρίς φόβο.

*( https://antiphono.wordpress.com/ σε περίπτωση που σας ενδιαφέρει αυτό είναι και το προσωπικό blog του Κωστή Παπαϊωάννου.)

xxx.

Φ.Τ.

Keep Calm and... wait for Christmas!

"29 και σήμερα..ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙ ΜΙΛΑΩ;; Χριστούγεννα, διακοπές, hellooooo.."
Η παραπάνω φράση είτε θα σε κάνει να κουνήσεις το κεφάλι συγκαταβατικά και να πεις "Ε έτσι είναι" είτε θα σε κάνει να εκνευριστείς. Πετάς το θέμα "Χριστούγεννα" στο τραπέζι κυρίες και κύριοι και ξαφνικά βλέπεις τον κόσμο να χωρίζεται στα δύο:

1) Από τη μία έχουμε τους λάτρεις της γιορτής. Κατά πάσα πιθανότητα ενθουσιάζονται με κάθε είδους γιορτή(ακόμη και με την επέτειο της τριτοξαδέρφης του θείου τους αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία). Σε αυτήν την κατηγορία θα δεις πολλά χαμόγελα και διάθεση για στόλισμα ήδη από το τέλος του καλοκαιριού. Ειδικά αν περάσει και η 28η Οκτωβρίου αρχίζουν τα σχέδια για στολισμό και το περιεχόμενο του χριστουγεννιάτικου τραπεζιού με αποκορύφωμα τον ερχομό του Δεκεμβρίου όπου όλα είναι σχεδόν έτοιμα.
Αγαπημένες λέξεις/φράσεις:
Jumbo("Mamacitaaaa..")
Άγιος Βασίλης("Αγαπητέ Άγιε Βασίλη...")
κάλαντα("μα τι γλυκά τα παιδάκιααα")
βασιλόπιτα, φλουρί("θα λαδώσω τη γιαγιά για να μου πει που το έβαλε")
Μόνος στο σπίτι("Τι γλυκό παιδάκι!")
χιόνι("Μακάρι να ρίξει λίγο χιονάκι!")
Πρωτοχρονιά("Γιατί να έχεις μια γιορτή όταν μπορείς να έχεις δύο;;")
κουραμπιέδες/μελομακάρονα κλπ ("μμμμ")

2) Από την άλλη έχουμε τους ανθρώπους που δεν τρελαίνονται κιόλας με τη γιορτή. Κατά πάσα πιθανότητα δεν βρίσκουν κάτι ιδιαίτερο στις περισσότερες γιορτές. Σε αυτήν την κατηγορία θα δεις προφανώς χαρά και ανυπομονησία για την ξεκούραση που έρχεται μαζί με τις διακοπές των Χριστουγέννων αλλά και κάποια νευράκια. Κατά πάσα πιθανότητα τους αρέσει άπειρα το καλοκαίρι και ακόμη δεν το έχουν ξεπεράσει. Η κατάσταση επιδεινώνεται μετά την 28η Οκτωβρίου όταν αρχίζουν να βλέπουν τους στολισμούς σε κάθε γωνιά της πόλης, να ακούν χριστουγεννιάτικα τραγούδια ενώ δεν τα θέλουν, με αποκορύφωμα την έλευση του Δεκεμβρίου όπου όλοι οι γύρω αρχίζουν και αγχώνονται με τα σχέδια για τις γιορτές και οι ίδιοι δεν καταλαβαίνουν το γιατί.
Μη αγαπημένες λέξεις/φράσεις:
Jumbo("ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ ΤΩΡΑ.". Και κλωτσιά στο πλησιέστερο αντικείμενο.)
Άγιος Βασίλης("Τώρα σοβαρά; Από τα 10 ήξερα οτι δεν υπάρχει.")
κάλαντα("ΓΙΑΤΙ πρέπει να με ξυπνάνε πάντα τόσο πρωί;")
βασιλόπιτα, φλουρί("ωχ!και να φανταστείς οτι δεν καιγόμουν να το τύχω")
Μόνος στο σπίτι("Πω ρε φίλε, δες πως ήταν και πώς έγινε σήμερα ο τύπος..")
χιόνι("Αυτό μας έλειπε τώρα, να μην μπορούμε να βγούμε ούτε για έναν καφέ!")
Πρωτοχρονιά("Τι ώρα θα μαζευτούμε για πόκερ;;")
κουραμπιέδες/μελομακάρονα("μμμμ")


Προφανώς υπάρχουν και υποκατηγορίες, ο καθένας αντιλαμβάνεται με το δικό του ξεχωριστό τρόπο τα Χριστούγεννα, έχει τις δικές του αγαπημένες και μη συνήθειες και αναμνήσεις. Όπως και να έχει ας ζούμε κάθε εποχή με τα όμορφα και τα άσχημα, με τις γιορτές και τις αργίες γιατί αυτά είναι το αλατοπίπερο στην καθημερινότητα μας. Ψυχραιμία λοιπόν, είναι ακόμη Νοέμβριος!

<3
https://www.youtube.com/watch?v=GCdwKhTtNNw

xxx,

Φ.Τ.

Δευτέρες και καφές

https://www.youtube.com/watch?v=5TAko3RH0bk

Τη χαρά του Σαββάτου την ξέρουμε. Όσο να 'ναι, ό,τι πρόγραμμα και να έχεις, μια παραπάνω άνεση υπάρχει. Για τη Κυριακή οι γνώμες διίστανται. Άλλοι απολαμβάνουν την ηρεμία της και άλλοι τη θεωρούν μελαγχολική. Για το "βαρύ κι ασήκωτο" ξύπνημα όμως της Δευτέρας δεν ακούω κουβέντα. Είναι εκεί να σου θυμίζει ότι οι υποχρεώσεις τρέχουν. Τότε είναι όμως που κι εσύ πρέπει να βρεις τρόπους να ομορφύνεις τη μέρα σου.

Οι τρόποι είναι πολλοί, έμπνευση να υπάρχει. Είναι ο/η αγαπημένος/η σου που θα σε ξυπνήσει κατάλληλα, είναι το κατοικίδιο σου που θα χώσει τη μουσούδα του στη μούρη σου, είναι ο ήλιος που θα ξεπροβάλλει και θα σου φτιάξει τη διάθεση αλλά και η γυμναστική ή ένα απολαυστικό πρωινό γεύμα.(καλά γελάμε λίγο με το "γυμναστική" αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία)

Ακόμη και αν δεν προκύψει τίποτα από αυτά όμως ή θέλεις και κάτι ακόμη να απογειώσει τη μέρα και την ενέργεια σου υπάρχει ο βασιλιάς, το μαγικό αυτό υγρό, η εξωτικής προέλευσης απόλαυση...

Ο ΚΑΦΕΣ! Ζεστός, κρύος, νες, καπουτσίνο, εσπρέσσο , γαλλικός, ελληνικός, αμερικάνο, μακιάτο και πολλάααα ακόμη είδη, ποικιλίες καφέ, ατελείωτες γεύσεις και συνδυασμοί για όλα τα γούστα! Mε ατελείωτα οφέλη για την υγεία και συντροφιά για όμορφες στιγμές!

Kαι δεν λέω. Και σκέτος ο καφές μια χαρά είναι. Αλλά για να ομορφύνεις τη διαδικασία, να σπάσεις λίγο τη μονοτονία βρε παιδί μου υπάρχουν πάρα πολλά σκεύη για το αγαπημένο σου ρόφημα. Εντόπισα μερικά και δεν αντέχω να μην τα μοιραστώ:

(μια κούπα όλο τρέλα με θήκη και για μπισκότα!)

(μια κούπα με βασικά διλήμματα ζωής γιατί μέρα χωρίς φιλοσοφία

είναι χαμένη μέρα)

(ποτήρια για καφέ για του λάτρεις της τεχνολογίας)

(ΠΡΑΚΤΙΚΟΤΑΤΟ ποτήρι για να έχεις 

και καφέ δίπλα σου και ελεύθερα χέρια

 Προσοχή Δεν κάνει για ζημιάρηδες! )

(κούπες για αυτούς που νιώθουν σούπερ ήρωες)

Στα περιφερειακά που σχετίζονται με τον καφέ ανήκουν και διάφορα αξεσουάρ, νοστιμιές και αποφθέγματα όπως τα παρακάτω:

(για να ξέρεις τι πίνεις και πώς το πίνεις)

(cupcake...του φούρνου!)

(ΚΑΙ μπισκότα.. του φούρνου!Ε τι,ξεροσφύρι ο καφές;)

(παγωτάκι σε περίπτωση που θέλεις μια πιο γλυκιά εκδοχή του καφέ)

(ακόμη και θήκη για το κινητό "μα πόση πόρωση τελοσπάντων;;" )

(μια ενδιαφέρουσα και εύκολη συνταγή)

(καλά, μη θυμώνεις!)

(καφές και τετράποδο- γιατί και αυτά έχουν

δικαίωμα στην απόλαυση)

(καφές και τσιγάρο- οι καπνιστές γνωρίζουν.)

Και κάτι τελευταίο... Όσο, όπως και για όποια ώρα της ημέρας σας αρέσει ο καφές, μη ξεχνάτε ότι γίνεται καλύτερος όταν τον μοιράζεσαι με κάποιον. Αξίωμα.

xxx

Φ.Τ.

Into the wild

http://www.kasetophono.com/2012/07/into-wild.html

(Διαβάστε το παρακάτω κείμενο με τη μουσική από πάνω να παίζει..)

Έχεις συχνά τάσεις φυγής; Νιώθεις οτι δεν σε καλύπτει η καθημερινότητα σου;
 Οτι κυριαρχεί αποξένωση, οτι πιέζεσαι για ανούσια πράγματα και ευθύνες; Θα ήθελες να τα παρατήσεις όλα και να ξεκινήσεις ένα ταξίδι στο άγνωστο; Σε περνάνε για τρελό για όλα τα παραπάνω ή μήπως περνάς κι εσύ τον εαυτό σου για τρελό;

Πάρε βαθιές ανάσες! Δεν είσαι μόνος. Μερικοί άνθρωποι είμαστε φτιαγμένοι από αυτό το ανικανοποίητο. Ναι, είναι αυτό που σου δίνει ενέργεια για τόσα πράγματα και ιδέες αλλά και αυτό που σου θυμίζει πόσο σκληρή και βαρετή είναι η πραγματικότητα. Αλλά ας μη γελιόμαστε. Εμείς κάνουμε την πραγματικότητα μας. Εμείς κάνουμε τις επιλογές, με τα δεδομένα που μας δίνονται κάθε στιγμή. Και δεν χρειαζόμαστε και πολλά, μη νομίζετε. Πάρτε για παράδειγμα τον Christopher.

O Chris λοιπόν, ήταν ένας νέος Αμερικανός πολίτης, γιος μιας εύπορης οικογένειας, που φαινομενικά τα είχε όλα: μια οικογένεια δίπλα του, χρήματα, αυτοκίνητο,πτυχίο.. είχε όμως και όνειρα. Κι επειδή τα "φαινομενικά" που είχε ήταν απλά μια καλογυαλισμένη βιτρίνα, αποφάσισε να τα παρατήσει και να φύγει μακριά (στην Αλάσκα) για πάντα. Σύμμαχος του η δίψα για περιπέτεια, για ομορφιά, για πνευματική γαλήνη και η αντίδραση στην καταπίεση που "έτρωγε" για χρόνια.

Εν συντομία, το ανήσυχο πνεύμα μας τα βρόντηξε κι έφυγε κι έκανε το όνειρο πραγματικότητα: συνάντησε υπέροχους ανθρώπους, μοιράστηκε ιστορίες, είδε τοπία μαγευτικά.. έμαθε όμως τι σημαίνει πόνος, ερημιά, μοναξιά. Γι' αυτό και λίγο πριν το τέλος κατέληξε στο " Η ευτυχία είναι πραγματική μόνο όταν τη μοιράζεσαι". Και αυτό ήταν η λύτρωση και η καταδίκη του, που αν μη τι άλλο τον άφησαν στην ιστορία.

Ας κρατήσουμε κι εμείς αυτό. Η περίπτωση του Chris είναι μάλλον ακραία και αυτοκαταστροφική. Όμως η φιλοσοφία του αξιοθαύμαστη. Ο άνθρωπος δεν χρειάζεται πολλά για να είναι ευτυχισμένος. Ναι, χρειάζεται χρήματα. Και κάποια ασφάλεια, σταθερότητα. Σίγουρα όμως χρειάζεται να μοιράζεται την ευτυχία του με τους άλλους, αυτούς που επιλέγει συνειδητά στη ζωή του. Εκείνους που του δίνουν αυτή τη μαγική ενέργεια και τροφοδοτούνται και οι ίδιοι. Σίγουρα θα απογοητευτείς, θα πληγωθείς αλλά και θα ενθουσιαστείς, θα μάθεις, θα χαρείς! Είναι μέσα στο παιχνίδι αυτά, ένα όμορφο παιχνίδι που μάλλον λέγεται ζωή.

Υ.Γ.: Την ιστορία του Chris ανέλαβε να κάνει ταινία ο Sean Penn με τίτλο "Into the wild". Εσείς που δεν την έχετε δει σας προκαλώ να τη δείτε. Βράδυ κατά προτίμηση. Αλλά σας προειδοποιώ. Είναι μια ταινία που θα σας στιγματίσει. Από αυτές που θα σκέφτεστε στη διάρκεια της ζωής σας και τη μια θα νιώθετε τυχεροί με τη ζωή σας και την άλλη σκλάβοι μιας άλλης ζωής. Την αλήθεια για το τι ισχύει την ψάχνουμε...

xxx

Φ.Τ.

Like Graffiti on the wall

Γεια σας! Είναι να μη σου μπει η ιδέα μερικές φορές. Έτσι έγινε και με αυτό το blog. Και η ιδέα έγινε πράξη, σε στιγμές όπως αυτή που ξέρεις ότι η καλύτερη επιλογή είναι να παίρνεις την κατάσταση στα δικά σου χέρια. Έτσι έχεις και την ευθύνη των πραγμάτων(= control freak, τι να λέμε!) και μια πλήρη δημιουργική εκτόνωση.

Είμαι πάλι εδώ λοιπόν για να μοιράζομαι όλα αυτά που αγαπάω/που με αγχώνουν/που με προβληματίζουν. Με μικρές ή μεγάλες αφορμές (http://www.dubiumn.com/category/stiles/aformes/ έχω ένα κόλλημα με αυτή τη λέξη, αν δεν το ξέρετε ήδη).

Σήμερα ας πούμε το πνεύμα μου έγινε πιο ανήσυχο και δυναμικό γιατί εντόπισα κάποιον που έχει τολμήσει κι έχει μοιραστεί τις καλλιτεχνικές ευαισθησίες του, που δεν φοβάται να είναι ο εαυτός τους και να εκφράζει δημόσια τα πιστεύω του. Που δεν διστάζει να τα "βάλει" με τον Οbama, το Facebook, το Mtv, τις Κardashians ακόμη και με τον γκουρού του είδους Banksy! Τέτοιος είναι ο Adam Mars. Ο ποιος;;; 

Ο Adam είναι ένας τύπος που ζει στο L.A. της Αμερικής. Μεγάλωσε με μπαμπά μηχανόβιο και μαμά χίπισσα. Εντάξει, λίγο κλισέ αλλά τι να κάνουμε. Όπως και να χει, μπουχτισμένος από τα social media και εμπνευσμένος από τη (σάπια) επικαιρότητα και την κενότητα που κυριαρχεί , άρχισε να δημιουργεί σε τοίχους και άλλες επιφάνειες. Και τα μηνύματα του είναι αν μη τι άλλο αξιοπρόσεχτα, μιας και σχολιάζουν τον έρωτα στις μέρες μας, τη μόδα, την αποξένωση που έφερε η τεχνολογία από τη μια και την υπερέκθεση χωρίς ουσία από την άλλη. Ορίστε μερικά:

Εδώ μπορείτε να δείτε και τη φάτσα του Adam και να βρείτε και το αρχείο για να διαβάσετε και ολόκληρη τη συνέντευξη του.

http://www.lifo.gr/team/pinakothiki/53193

Κι εδώ είναι το site με όλα του τα έργα http://adammars.net/

Τέχνη ή κακογουστιά, αλήθεια ή ψέμα τα παραπάνω, αυτό έχει να κάνει με το προσωπικό γούστο του καθενός. Όπως και να έχει εγώ άλλαξα το φόντο στον υπολογιστή και μου άρεσαν αυτά που γράφει/ζωγραφίζει ο Adam γιατί με ταξίδεψαν σε πόλεις με καλαίσθητα γκράφιτι, σε σύγχρονες πόλεις με ζωή ακόμη και σε κάθε τούβλο. Όπως το Βερολίνο ας πούμε. 

REM- UBerlin

xxx

Φ.Τ.