Όσοι έχουμε περάσει το κατώφλι των 18 χρόνων και είτε ως φοιτητές είτε ως εργαζόμενοι κατοικούμε μόνοι, γνωρίζουμε ότι αυτή η επιλογή σηματοδοτεί ένα κεφάλαιο στη ζωή μας. Γιατί ναι, είχαν τη χάρη τους τα παιδικά χρόνια, είναι ωραία τα βράδια που βγαίνουμε με τους φίλους για ταινίες και ποτά αλλά όταν η πόρτα κλείνει ξέρουμε ότι αυτό που ζούμε είναι αξιοσημείωτο για πολλούς λόγους.
1) Ελεύθερος χρόνος και ωράριο
Το Άλφα και το Ωμέγα. Κάνεις ό,τι θέλεις, όπως το θέλεις και όταν θέλεις. Φαντάσου τη στιγμή που επιστρέφεις από έξω και κλείνοντας την πόρτα βγάζεις και πετάς το μπλουζάκι σου. Και δεν υπάρχει κάποιος εκεί για να σε κοιτάξει στραβά. Όπως και όταν μπορείς να τραγουδήσεις εκείνα τα παλιά λαϊκά τραγούδια χωρίς κανένας να σε κρίνει(οι γείτονες είναι μια άλλη ιστορία). Ή όταν τρως παγωτό κατευθείαν από το κουτί. Στο πάτωμα. Το βράδυ.
2) Πρόγραμμα διατροφής
Τώρα είναι η ευκαιρία σου να φτιάξεις το πρόγραμμα διατροφής που πάντα ήθελες. Ή να το καταστρέψεις. Όπως και να έχει, δεν θέλει μόνο κόπο αλλά και τρόπο το να καλύψεις αυτήν την πρωταρχική σου ανάγκη. Κι εσύ επιλέγεις αν θα φας κάτι πιο καλό για το στομάχι σου από την κατεψυγμένη πίτσα ή, από την άλλη, κάτι πιο περίτεχνο από τοστ. Η επιλογή είναι δική σου. (Πάντως, πρόοδος θεωρείται το να αρχίσουν να αραιώνουν τα τάπερ της μαμάς.)
3) Ανθρώπινες σχέσεις
Όσο χαλαροί και να είναι οι γονείς σου, είναι λογικό να μην μπορείς να καλείς τους φίλους σου οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας στο πατρικό σου σπίτι. Για να μη μιλήσω για την όποια ερωτική σου σχέση. Όταν ζεις μόνος σου, επιλέγεις ξεκάθαρα με ποιον θα τρως και θα κοιμάσαι. Διαμορφώνεις εσύ τα πλαίσια και τους όρους. Σαν να γυρίζεις τη δικιά σου ταινία, βιώνεις πιο έντονα κάθε σκηνικό και νιώθεις περισσότερο ενήλικας μετά από κάθε καβγά και συμφιλίωση. Στην τελική, μαθαίνεις ποιος θέλεις να είσαι και κυρίως ποιος να μην είσαι και βγαίνεις από τον ζαχαρένιο μικρόκοσμό σου.
4) Υπευθυνότητα
Last but not least, η υπευθυνότητα είναι σχεδόν μονόδρομος. Γιατί ωραία η ελευθερία, οι χαζομάρες και η χαλαρότητα αλλά η ζωή έχει και υποχρεώσεις. Εσύ είσαι αυτός που καθαρίζει, που σιδερώνει, που πετάει τα σκουπίδια. Για να μη μιλήσω για την πάλη με τις κατσαρίδες μέσα στη νύχτα. Όλα αυτά, μπορεί ώρες ώρες να είναι κουραστικά αλλά σε κάνουν πιο ανεξάρτητο και υπεύθυνο. Ειδικά αν έχεις και το "βάρος" της κάλυψης των εξόδων σου.
Όπως κάθε επιλογή, λοιπόν, έτσι και αυτή, έχει το τίμημά της. Είναι πολλές οι φορές που νιώθεις μοναξιά ή σε πιάνουν τα υπαρξιακά σου. Που το σπίτι σου φαίνεται υπερβολικά άδειο και λαχταράς πρόσωπα και στιγμές. Αλλά μην ανησυχείς. Συμβαίνει σε όλους. Βγες έξω. Υιοθέτησε ένα κατοικίδιο (εφόσον μπορείς να το φροντίζεις επάξια). Μην απομονώνεσαι για μεγάλα διαστήματα και φρόντιζε να εξερευνήσεις και άλλες οπτικές ή τρόπους ζωής. Μίλα με αυτούς που σε ενδιαφέρουν. Κάνε επιπλέον όνειρα. Κάνε λάθη. Έτσι θα βρεις τα δικά σου "σωστά".
Έτσι κι αλλιώς, για πάντα μέσα σου θα κουβαλάς ένα μόνιμο "συγκάτοικο" με τα καλά και τα στραβά του: τον ίδιο σου τον εαυτό.
(Αφιερωμένο στον Γιώργο που μπήκε στο club πρόσφατα.)
Φρόσω Τερζόγλου
