Το χιόνι έπεσε στην πόλη των Σερρών και ομορφαίνει τις πρώτες μέρες του χρόνου. Αυτές οι μέρες του κρύου λοιπόν, μετά την τρέλα των γιορτών, προσφέρονται για ατελείωτες ώρες ζεστού καφέ ή σοκολάτας, για χουχουλιάρικα βράδια με boyfriend/girlfriend ή/και συζητήσεις με φίλους, για δικαιολογίες για να μη διαβάσεις για την εξεταστική που έρχεται και βέβαια για μουσική και ταινίες.
Σήμερα λέω να σταθώ στο τελευταίο κομμάτι, αυτό των ταινιών και να προτείνω δικές μου αγαπημένες που ταιριάζουν στο κλίμα της εποχής.
1) Midnight in Paris (2011)
Αν είσαι φαν του Woody Allen θα την έχεις δει και είναι ευκαιρία να τη ξαναδείς. Αν όχι, αξίζει να της δώσεις μια ευκαιρία, αφού ξεφεύγει από το γενικότερο "νευρωτικό" στιλ του σκηνοθέτη, που οκ, εμένα με εξιτάρει, εσένα μπορεί να σε ξενερώνει. Μια ιστορία λοιπόν που διαδραματίζεται στην καρδιά του Παρισιού, μπλέκοντας δύο διαφορετικές χρονικά εποχές και με αρκετές δόσεις χιούμορ καταλήγει να σου θυμίζει ότι τελικά περισσότερα μας ενώνουν παρά μας χωρίζουν εμάς τους ανθρώπους. Στα συν οι καλλιτεχνικές αναφορές σε συγγραφείς, μουσικούς, ζωγράφους και φυσικά η ακαταμάχητη αρχιτεκτονική της Πόλης του Φωτός.
2) Submarine (2010)
Από το γιορτινό Παρίσι περνάμε στο ομιχλώδες Swansea της Ουαλίας και τη ζωή μέσα από τα μάτια του ανήσυχου 15χρονου Οliver. Σε σκηνοθεσία Richard Ayoade βλέπουμε το νεανικό έρωτα να ανακατεύεται με τα προβλήματα των ενηλίκων, μέσα από μια λυρική ματιά και αρκετά συναισθηματικά σκαμπανευάσματα. Για εσένα που θέλεις μια μελαγχολική αλλά διδακτική και όμορφη αισθητικά ταινία αξίζει να τη ψάξεις και να τη δεις και μετά να κολλήσεις μια για πάντα με τα τοπία και το soundtrack από την δεν-μπορώ-να-είμαι-αντικειμενική φωνή του Alex Turner.
3) Her (2013)
Την ταινία αυτή του Spike Jonze την είδα το καλοκαίρι που μας πέρασε και τη θυμάμαι σαν ένα μικρό χτύπημα στο κεφάλι. Τώρα σκέφτομαι ότι με αυτόν τον καιρό "δένει" ακόμη περισσότερο. Ένα μοναχικό ταξίδι στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον, γεμάτο τεχνολογία, απρόσωπες σχέσεις και συμβιβασμούς. Είναι μια ταινία που μέσα στην ησυχία της αποκαλύπτει την πανίσχυρη επιθυμία και ανάγκη του ανθρώπου να αγαπήσει και να αγαπηθεί, ακόμη και σε ένα περιβάλλον γεμάτο αυτοματισμούς. Ή μάλλον ειδικά σε ένα τέτοιο περιβάλλον. Στα συν τα pale χρώματα, η ζεστή και παιχνιδιάρικη φωνή της Scarlett Johansson και ο μοναδικός Joaquin Phoenix.
4) The hunt (2012)
Όπως θα έχετε καταλάβει η ευρωπαϊκές πόλεις προσφέρονται για τις απαραίτητες δόσεις μυστηρίου γι'αυτό τώρα μεταφερόμαστε στη ψυχρή Δανία. Χάρη στον σκηνοθέτη Thomas Vinterberg και στον κορυφαίο, ιδανικό για τον ρόλο Mads Mikkelsen (αν είσαι φαν της σειράς Hannibal ξέρεις τι εννοώ) δημιουργήθηκε μια ιστορία με σενάριο ασυνήθιστο, που θίγει λεπτά ζητήματα και ξυπνάει μέσα σου την αμφιβολία και το τι είναι ηθική. Ένας νηπιαγωγός και κάποιες κατηγορίες για παιδοφιλία αρκούν για να αναταράξουν την ήδη μπερδεμένη ζωή του πρωταγωνιστή και να υπενθυμίσουν σε εμάς τους θεατές πόσο σκληρή είναι η δύναμη της μάζας και πότε φαίνονται (ή δεν φαίνονται) οι φίλοι.
5) Ι killed my mother/J'ai tué ma mère (2009)
Παιδιά ο Χavier, Xavier τα παιδιά! Για κλείσιμο, αναφέρομαι στον 26χρονο Καναδό Χavier Dolan aka σκηνοθέτη/σεναριογράφο/ηθοποιό/βραβευμένο/κριτή στο Φεστιβάλ των Καννών και σε ένα από τα πρώτα του έργα. Ένας νέος και η προβληματική σχέση με τη μητέρα του, ο έρωτας με τον φίλο τους, ένας συνεχής αγώνας συναισθημάτων και εμπειριών που χωρίς να χρειάζεται να ταυτιστείς με τον ήρωα σου γεννάει σκέψεις και προβληματισμούς για τη θέση σου σ'αυτή τη ζωή. Μια ακόμη ταινία βεβαίως με δυνατά soundtracks και σοφά αποφθέγματα.
Φυσικά, αυτή η λίστα θα μπορούσε να συνεχιστεί με αμέτρητες ακόμη ταινίες, με περισσότερες κωμωδίες και ακόμη και Έλληνες σκηνοθέτες. Ανακάλυψε κι εσύ τις δικές σου αγαπημένες και αφέσου στην τέχνη του κινηματογράφου...
See you sooooon!
Φ.Τ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου