Να σας απασχολήσω λίγο;

Συγνώμη, μπορώ να έχω ένα λεπτό;

Δεν θα σας κουράσω.

Δεν θα πάρει πολύ από το χρόνο σας.

Εξάλλου τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.

Και είναι γεμάτος ο κόσμος από φτώχεια.

Όπως μέσα σ'αυτόν που ξεριζώνεται.

Και ταξιδεύει προς μια νέα γη.

Και προς μια παλιά ελπίδα.

Αλλά αυτά σας τα λένε και στις ειδήσεις...

Αχ ξέρω, ξέρω, σας κουράζουν.

Και είναι γεμάτος ο κόσμος από κούραση.

Όπως μέσα στον μαθητή, στη στάση του λεωφορείου.

Με ένα βάρος από τα βιβλία στην τσάντα του.

Κι ένα μεγαλύτερο βάρος στις πλάτες του...

Σας καταλαβαίνω, θα θέλατε να ξεχάσετε.

Και είναι βάρος η μνήμη.

Όπως βαραίνει τα μάτια σας, λίγο πριν σας πάρει ο ύπνος.

Και σας υπενθυμίζει όλα αυτά που είστε.
Και όλα αυτά που αναγκαστήκατε να γίνετε...

Λοιπόν! Όπου να 'ναι φεύγω, μην ανησυχείτε.

Άρχισε να νυχτώνει και θέλω να προλάβω:

Τους ξεριζωμένους, τους κουρασμένους και αυτούς που ξεχνάνε να θυμηθούν.

Αυτούς, που τη νύχτα ελευθερώνονται και ψάχνουν για αγάπη.
Και είναι άδειος ο κόσμος από αγάπη.

Φ.Τ.