Το αεροπλάνο

Τις νύχτες είναι ένα αεροπλάνο που πετάει.

Τόσο μικρό από εδώ κάτω και από εκεί πάνω τόσο μικροί κι εμείς.

Που να πηγαίνει δεν έχει σημασία.
Αρκεί που πάντα προχωράει.

Ελεύθερο μέσα στους αιθέρες με ένα ρίσκο μόνιμο στα φτερά του.

"Ανυπομονώ να τον δω."

"Ξέχασα να της αφήσω τα κλειδιά."

"Αν χαθούμε δεν θα προλάβω να της πω ότι την αγαπώ."

Γεμάτο με σκέψεις που κρατάει καλά κρυμμένες.

Και πάλι θα γεμίσει και πάλι θα αδειάσει.

Εμείς να το φοβόμαστε και να το θαυμάζουμε ταυτόχρονα.

Μας θυμίζει την ελευθερία των πουλιών,

κι έτσι πλησιάζουμε λίγο περισσότερο στον κρυμμένο μας Θεό.

Ευχόμαστε για μια στιγμή να μας άφηνε εκεί πάνω 

και το αφήνουμε με την υπόσχεση να επιστρέφουμε πάντα σ'αυτό.

Γιατί μας αρκεί που πάντα προχωράει.

Moby-The sky is broken

Φρόσω Τερζόγλου