(Γι'αυτούς που χάθηκαν για τα πιστεύω τους, γι'αυτούς που είναι αληθινοί και αγωνίζονται και γι'αυτούς που ομορφαίνουν τον κόσμο με τις ιδέες και τα όνειρα τους.)
Θυμός και οργή.
Οι νεκροί, όλο και περισσότεροι.
Κάποια χρόνια τώρα.
Και οι ένοχοι ακόμη πιο πολλοί.
Σαπίζουν από μέσα.
Σε μια ιστορία που γράφεται με αίμα,
κανείς δεν μένει καθαρός.
Και όσο πιο ουδέτερος, τόσο πιο βρώμικος.
Αλλά μετά θα λες "εγώ δεν ξέρω",
με μια κόκκινη στάμπα στο πρόσωπο.
Οι μέρες ποτέ ξανά δεν θα είναι ίδιες.
Και είναι και αυτός εκεί ψηλά.
Είναι και αυτοί που τον υπηρετούν.
Αλλά σήμερα ας προσευχηθούμε γι'αυτούς που χάθηκαν.
Τα παιδιά ενός άλλου, κατώτερου θεού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου