Αυτό είναι το σημείο που "κανονικά" κάνω μια εισαγωγή για αυτά που πέρασαν και αυτά που θα έρθουν. Ίσως θα μπορούσα να κάνω και μια λίστα με στόχους. Ή να προτρέψω εσάς να κάνετε. Ή να μιλήσω για τα υπέροχα γλυκά των Χριστουγέννων και τα ξενύχτια και τα ποτά και όλα αυτά που όπως λέει ο λαός "έχουν κλείσει τα καλύτερα τα σπίτια". Όλα αυτά θα ήταν ό,τι πρέπει για το ιδανικό πρώτο κείμενο του έτους και θα ικανοποιούσαν πλήρως τους ψυχαναγκασμούς μου.
AΛΛΆ αυτή τη φορά δε θα γίνει έτσι.
Δεν έγραψα τίποτα στη 1/1, δεν δημοσίευσα τίποτα 00.01, δεν πήρα χαρτί και μολύβι, δεν υποσχέθηκα πράγματα στον εαυτό μου και πολλά ακόμη "δεν" που τυπικά εκφράζουν άρνηση αλλά μόνο αρνητικά δεν είναι. Γιατί, για τη νέα μέρα που ξημερώνει, δεν παύει να ισχύει αυτό που ίσχυε πάντα: είναι στο χέρι μας το πως θα τη διαμορφώσουμε. Και ακριβώς γι'αυτό δεν θύμωσα με τα άσχημα που πέρασαν, ούτε βιάζομαι για τα όμορφα που θα έρθουν. Εκτίμησα τους ανθρώπους που είναι δίπλα μου ουσιαστικά, τα όσα έχω και απλά ζω κι ονειρεύομαι για τα υπόλοιπα.
Δεν υπάρχει λοιπόν μεγαλύτερη ευτυχία από την αυτοκριτική, τη συγχώρεση, τον ενθουσιασμό για μια ζωή που επιλέγεις να πάρεις στα χέρια σου, να την αντικρίσεις όπως είναι, γυμνή, να την αγαπήσεις και να τη μοιραστείς.
Αυτό σας προκαλώ να κάνετε. Και ταυτόχρονα να ακούτε αυτό το κομμάτι :) :
xxx,
Φ.Τ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου